RECENSIE THE JIG

Zaterdag 17 juni 2017; Windkracht 13; ca 250 bezoekers

Jazzweekend 2017: Op naar Windkracht 13, waar zeker voor de vijfde maal alweer de Amsterdamse Funkband The Jig stond geprogrammeerd. Verander nooit een succesformule zal de gedachte zijn van de samenwerkende organisatoren Stichting Nieuw & Diep en Windkracht 13. Want deze Mokumse Funkatiers zijn alhier razend populair geworden en het was dan ook naar verwachting stampvol en bloedheet in de ‘tent’. Het is niet voor niets, dat deze band het zo goed doet, want het lijkt wel of ze elke keer weer een beetje strakker en beter worden. Het ‘stond als een huis’ vanaf de eerste maten: een hard maar transparant geluid.

De basis: de formidabele basgitaar van Arry Niemantsverdriet, die bij deze gekroond wordt tot ‘Koning Slap’. Samen met de al even goede gitarist Martijn Smit en de metronomisch strakke drummer Niels van Groningen legt hij een onverbiddelijke groove neer, waaraan door niemand te ontkomen is. Zelfs de grootste houten Klaas wordt zo los in de heupen. De unisono riffs van het strakke snarenduo vliegen je om de oren, terwijl toetsenist Bas Grijmans de ruimtes smakelijk dichtsmeert met volvette akkoorden van zijn Hammond. Ook zijn bijdragen – zowel solistisch als in het laag – op zijn Moog synthesizer dragen bij aan het avontuurlijke geheel.

 

Ja en dan daar nog bovenop die blazers! Wat is dat toch een genot: de schaamteloos laag knorrende baritonsax van de uitstekend voor Koen Schouten invallende Arnoud de Graaff, de voluit honkende tenorsax van Jeroen van Genuchten en de messcherpe interrupties van de nieuwe trompettist Robin Rombouts. De chorussen zijn precies en krachtig, de solo’s sterk. Een absoluut toporkest in dit genre!

 

 

 

En dan hebben ze sinds enige tijd ook een zanger in huis, die zich laat afficheren als Mr. Ruben Seyferth. Hij zingt nog maar een handvol songs maar met hem hebben ze wel een weer een bijzonder krachtige stem erbij. Een beetje tussen Prince en Bon Scott(de reeds lang overleden eerste zanger van AC/DC), wat mij betreft. Hij mist nog wat persoonlijkheid om uit te groeien tot een echte frontman, maar in potentie heeft hij veel in huis.

 

 

Het was dus wederom een onbedaarlijk dansfeest in WK 13. The Jig doet echt wat het belooft: iedereen naar huis met ‘sweat in the buttcrack’! Het feest werd nog in de kleine uurtjes voortgezet door het lokale duo Boem!

Tekst Gerard Hoekmeijer  Foto’s Bert van Eijk

JAZZWEEKEND THE JIG

Zaterdag 17 juni 2017 | Windkracht 13 | Jazzweekend: gratis entree!

Alweer The Jig? Ja hoor, op speciaal verzoek van Leo en Els Ellen en nog vele anderen.

DSC_4060_lzn.resized

Nou vooruit dan maar weer, nog één keer ‘zweten tot in de bilnaad’ dus. Want waar de Mokumse Funkateers verschijnen, daar wordt het feest. Een ware trip naar oorsprong van alles wat swingt en grooved: New Orleans. Streetparades! Knallende blazers en retestrakke grooves, bronstige baritons, eh, bassen als heipalen……..

DSC_3849_lzn.resized

Kortom funk met ‘the capital F’. U bent in ieder geval gewaarschuwd! Wat u doet mag u zelf weten, maar wij van N&D leggen alvast een schoon setje ondergoed klaar.

Zaterdag 17 juni 2017 | Windkracht 13 | Jazzweekend: gratis entree!

RECENSIE PETER BEETS TRIO & BENJAMIN HERMAN  

Zaterdag 13 mei 2017; Windkracht 13; 120 toeschouwers

Jazzpodia in het land hebben het moeilijk, maar dat is eigenlijk geen nieuws. Ook Nieuw & Diep kende zijn dip bij het afsluiten van het vorige jaar. Maar zie, het bestuur is vernieuwd en afgelopen zaterdag startte het onlangs 15 jaar geworden Helderse  jazzgenootschap een nieuwe serie concerten met een spetterend optreden van het Peter Beets Trio met steraltist Benjamin Herman als gast. Een betere doorstart kun je niet bedenken, want de zaal was bomvol en iedereen had er zin in.

Dat gold zeker ook voor de musici, want het spelplezier spatte er vanaf de eerste tel van af met het onstuimig swingende Rollo van Misha Mengelberg. Dit zette de toon van de avond, want werd niet alleen een feestelijke wederopstanding van Nieuw & Diep, maar tevens  een eerbetoon aan de onlangs overleden ICP-hoofdman. Peter Beets merkte nog op dat ‘hij niets met de pianist Mengelberg’ heeft, maar wel met diens composities. En inderdaad, Peter Beets is tenslotte een echte ‘Peterson’. Een virtuoso pur sang, met een flitsende rechterhand, die ondersteund wordt met krachtig gehamerde akkoorden op links. Muzikaal mijlenver verwijderd van het hoekige, spaarzame Monkiaanse spel van Mengelberg. Tot waarschijnlijk veler verrassing, ontpopten zijn composities zich als toegankelijke en soms vrolijke wijsjes. Dat was uiteraard ook de verdienste van de musici: Beets soleerde dat het een lieve lust was en geselde het ivoor tot in de verste uithoeken, van oor tot oor grijnzend en het lange lijf als een roofdier gekromd voor de aanval. Hermans spel was frivool, luchtig, heerlijk ongedwongen en vrij.

De heren werden op de hielen gezeten door een ritmesectie, die er geen gras over liet groeien: in Hypochristmutreefuz van Mengelbergs LP met Eric Dolphy (Last Date) werd een nieuw wereldrecord swing gevestigd! Broer Beets, Marius – de koning van de walking bass – vuurde het kwartet onverstoorbaar aan met een dwingende oerkracht. Zonder mededogen met zijn kompanen en schijnbaar onbewogen plukte hij door en door en door. Fantastisch! Ook de uit Italië afkomstige drummer Roberto Pistolesi liet zich hierin niet onbetuigd en bleek zeer aan de bassist gewaagd.

 

Aardig was hun interpretatie van het bijna onvermijdelijke Caravan. Bij een intro van tribale drums begon Herman op uiterst ingehouden wijze aan een verkenning van het landschap. Met vervreemdende vegen uit zijn altsax schilderde hij de woestijn, terwijl Pistolesi er een lichte kamelendraf bij sloeg tot het overbekende, maar bijna bevrijdende thema van de Ellington hit werd bereikt en de band los ging in een Formule 1 gang. Het stuk mondde uit in een spontaan ostinato, waarin drummer Pistolesi zich heerlijk mocht uitleven, zeer tot genoegen van het enthousiaste publiek, dat de heren aanmoedigde met kreten, gefluit en geklap.

 

De tweede set begon juist weer ingetogen met een prachtige uitvoering van de Ellington classic Sophisticated Lady. ‘Dan hebben we de ballad alvast maar gehad’, zei Peter Beets schertsend. Benjamin Herman speelde een lange en werkelijk adembenemend mooie eerste solo: omfloerste, met veel ‘valse’ lucht omgeven tonen, met soms onbeschaamd lang aangehouden vibrato – schmierend bijna, zo vlak langs de afgrond van het sentiment. Ook Peter Beets deed het stuk eer aan door een knap opgebouwde improvisatie, die uiteraard leidde naar een explosieve apotheose met ferme akkoordaanslagen, waaronder de Bechstein vleugel bijna leek te bezwijken. Hierna was het weer onverbiddelijke swing wat de klok sloeg!

Beestachtig goed, deze Beetsband en de beste reclame voor de jazz, die je maar kunt bedenken. Een staande ovatie in een tot kookpunt gebrachte Windkracht 13 was hun terechte deel. De heren lieten zich graag verleiden voor een toegift alvorens af te reizen. Het publiek bleef nog lang na genieten. Inderdaad: een betere doorstart had Nieuw & Diep zich niet kunnen bedenken.

Tekst Gerard Hoekmeijer   /   Foto’s Fred Geldermans

PETER BEETS TRIO EN BENJAMIN HERMAN

Zaterdag 13 mei trapt het vernieuwde jazzgenootschap Nieuw & Diep het nieuwe Helderse jazzseizoen af met een top act: Het Peter Beets Trio met als gast Benjamin Herman!

Nieuw & Diep maakt een doorstart met een vernieuwd bestuur om met fris elan weer vele muzikale top attracties op de planken te brengen in Den Helder. Nieuw & Diep heeft daartoe de samenwerking met Windkracht 13 geïntensiveerd. Het eerste concert in de nieuwe reeks is het optreden van het trio van meesterpianist Peter Beets met als gast altsaxofonist Benjamin Herman.

Peter Beets(1971) wordt gerekend tot de (inter)nationale top van jazzpianisten. Zijn muzikale inspiraties zijn het best te omschrijven met: ‘van Bach tot Blues’. In het toonaangevende blad “Down Beat Magazine” wordt hij gezien als een ‘improvisator van wereldklasse’. Benjamin Herman omschrijft hem zo: ‘olifantenoren en monster chops’. In welke toonaard of met welk liedje dan ook: ‘zijn vingers razen over de toetsen alsof het niks is.’ Evenals zijn grote voorbeeld Oscar Peterson laat hij alles wat onder zijn handen komt swingen. Hij heeft al een paar keer eerder voor N&D in Den Helder opgetreden: met gitarist Vincent Koning, met zijn eigen trio, met broers Marius en Alexander als The Beets Brothers met Piet Noordijk en natuurlijk als begeleider van Rita Reijs. De liefhebbers weten al genoeg: met aanstekelijk spelplezier en een smile van oor tot oor brengt deze beestachtig swingende pianist elke zaal tot een muzikaal kookpunt. Zijn trio helpt daar een stevig handje aan mee en bestaat deze keer uit broer Marius(contrabas) en slagwerker Roberto Pistolesie.

Gast Benjamin Herman is ook al zo’n kanjer. Misschien is hij wel de meest bekendste jazzmuzikant van Nederland, dankzij zijn tomeloze inzet om jazz voor een groot publiek voor het voetlicht te brengen met bands als New Cool Collective, maar ook door al zijn andere projecten tussen jazz en popmuziek. Evenals Peter Beets is hij niet alleen een muzikale professional, maar ook een liefhebber, een ware ambassadeur van de jazz en – niet in de laatste plaats – een geweldige altsaxofonist.

 

 

Nieuw & Diep en Windkracht 13 rekenen op een volle bak en wijzen op de gewijzigde aanvangstijd: om 20:30 uur wordt er ‘afgetikt’, dus roepen ze de liefhebbers op: kom op tijd!

Peter Beets Trio & Benjamin Herman; zaterdag 13 mei 2017; Windkracht 13; aanvang: 20:30 uur; zaal open: 20:00 uur; entree: € 15 , <23 jr € 10 

Kaarten zijn verkrijgbaar bij Windkracht 13 en Bruna Julianadorp – Drooghe Bol of stuur een e-mail via deze website.

PERSBERICHT “FUNKY ORGANIZERS”

zaterdag 19 november 2016; Windkracht 13; aanvang: 22:00 uur; zaal open: 20:30 uur; toegang: € 10; <23jr: € 5.

fo-bandfoto237Zaterdag 19 november a.s. laat funkgenootschap Nieuw & Diep een stel jonge honden los op het podium van Windkracht 13: “Funky Organizers” is de naam en die zal niet snel worden vergeten! Deze funky boys zijn nog piepjong, van 16 tot 21 jaar, maar ze funken en grooven alsof ze het zelf hebben uitgevonden. Willem op het hammondorgel, broer Bram op de bas, Zep(16 jr) achter de drumkit, Gijs(tenorsax) en Jermaine(raps & zang). Ze kennen elkaar van de Havo voor Muziek & Dans in Rotterdam. Samen funken is hun ultieme levensdoel en dat doen ze met grote passie en overtuiging. Het is het favoriete bandje van ‘ome’ Hans Dulfer – hij speelde mee op hun onlangs opgenomen Live CD. Jonge honden of niet: de Funky Organizers speelden met groot succes ook al in een uitverkocht BIM-huis in Amsterdam. Ze spelen louter eigen songs vol met groovende funk, oldschool & newschool. Hun muzikale motto is: een, twee, drie, vier……. spelen!

Funky Organizers; zaterdag 19 november 2016; Windkracht 13; aanvang: 22:00 uur; zaal open: 20:30 uur; toegang: € 10,- ; <23jr: € 5,-

funky-organizers-logo