THE JIG – JAZZWEEKEND

ZATERDAG 15 JUNI – WINDKRACHT 13 – ENTREE GRATIS!

The Jig in Windkracht 13

Zaterdag 15 juni wordt Windkracht 13 omgebouwd tot Funkenstein als de Mokumse funkateers van The Jig wederom hun opwachting maken.

De 8-koppige band heeft in de loop der jaren een flinke fan -schare opgebouwd in Den Helder. Iedereen die ze het ooit gezien en gehoord heeft, weet ook heel goed waarom. The Jig maakt namelijk van elk optreden een feest – een funk feest! De heren leggen het fundament van hun muziek op hele dikke heipalen van diepe bassen en knallende kicks en daaroverheen plaatsen de drie blazers messcherpe chorussen. Met Ruben Seyferth hebben ze nu ook een zanger van grote klasse, waardoor het repertoire nog meer variatie kent. Naast hoofdbestanddeel P-funk en de uitstapjes naar de groovy New Orleans stijl van Meters en Marching bands, komen nu ook de liefhebbers van rock en soul aan hun trekken.

Gezien de ervaringen van voorgaande optredens van The Jig raden wij de liefhebbers aan om sjaals en truien thuis te laten, want het wordt gegarandeerd weer ‘sweat in the butt crack’. Funk is ook het beste middel om van overtollige lichaamsgrammen af te komen: het wordt al jaren met veel succes voorgeschreven door dr. G. Clinton en dr. B. Collins, hoogleraren in de P-funk. En het mooiste is nog, dat dit medicijn tegen alle kwalen geheel gratis is!

Zaterdagavond 15 juni 2019 ; Windkracht 13 ; Aanvang 21.30 uur ; Zaal open 20.30 uur; Entree gratis

RECENSIE MGD

Zaterdagavond 13 april 2019 I Windkracht 13

MGD
MONTIS GOUDSMIT & DIRECTIE

De beloofde lentebries was nog ijzig koud en het publiek zat lange tijd naar een leeg podium te kijken, zich wellicht afvragend ‘heb ik voor niets de kou getrotseerd?’ Iemand riep nog olijk ‘krijgen we nog overbruggingsbier?!’ Nee, dat zat er niet in, maar gelukkig, even na half tien kwam Anton Goudsmit binnen met zijn gitaar op zijn rug, zich met een grijns verontschuldigend voor zijn verlate binnenkomst. Niet veel later verschenen ook zijn bendeleden een voor een. De heren zetten zich schuldbewust direct aan de arbeid. We konden zo eens goed aanschouwen hoe je een Hammond onderstel in elkaar zet – ‘knap hoor, zonder Ikea handleiding’, grapte er een – maar ondertussen was de band binnen twintig minuten gereed en tikten direct af. Dat mag je professioneel noemen! De heren hadden vlak hiervoor een gig in een stampvolle Amsterdamse kroeg afgeleverd en waren stante pede richting Nieuwediep gereden en pakten de draad hier moeiteloos op met een stomende uitvoering van Ain’t It Funky van James Brown.

Funky was het zeker en dat bleef het gedurende het gehele optreden. Wat een energie! Wat een grooves! En vooral wat een dynamiek! Want de mannen maakten daar een waar kunstwerk van: van fluisterzacht tot knalhard, met grote precisie uitgevoerd.

Foto Anton Goudsmit en Frank Montis

Vooral het samenspel daarin van Hammond organist Frank Montis en drummer Cyril Directie was meesterlijk. Montis, die voor het eerst op dit podium verscheen, was zo wie zo een revelatie en wat mij betreft de fijnste bespeler van ‘het bruine beest’ van dit moment. Met ogenschijnlijk gemak speelde hij zijn solo’s en akkoorden en met de linkerhand vloeiende en strakke baslijnen, continu het geluidspalet van zijn orgel veranderend. Verbluffend!

Anton Goudsmit is in zo’n trio ook helemaal op zijn plaats: hier kan hij naar hartenlust soleren en dan weten de liefhebbers genoeg. John Scofield mag een invloed zijn, maar Goudsmit is minstens van gelijk niveau. Montis Goudsmit & Directie is echt ‘het kindje’ van de drummer en is helemaal op zijn lijf geschreven. Hij heeft de beste Nederlandse musici bijeengebracht in dit klassieke orgeltrio – orgel, gitaar, drums – om de souljazz uit de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw te revitaliseren. Want de stijl mag dan oud zijn, in de 3.0 versie van dit trio is het hotter dan hot, hipper dan hip, onverslijtbaar dus. Ja, er kwamen veel bekende krakers uit het genre langs: Bobby Hebbs Sunny, Al Greens Lets Stay Together. Maar ze kregen stuk voor stuk een kakelfris arrangement en dan zijn deze songs echt ‘for ever green’. De blues Back in The Chickenshack van Jimmy Smith kreeg een onstuitbare groove mee en er werd door Goudsmit en Montis in gesoleerd alsof het een lieve lust was – in de coulissen van Windkracht 13 werd er wild gedanst, want ja dat krijg je er van met deze muziek.

Adembenemend was ook hier weer zijn samenspel met de rest waarin hij zuiver geplaatste dynamische akkoord accenten afwisselde met zijn virtuoze improvisaties. Hij ontpopte zich op het eind van de tweede set in Ray Charles’ Georgia ook nog plotseling als begenadigd zanger: zat hier Al Green achter het orgel?

Foto Cyriel Directie

Cyril Directie is niet alleen een geweldige, strakke drummer, maar ook de charismatische voorman van het trio; een ongedwongen presentator, een vrolijke entertainer, de perfecte ceremoniemeester voor funky feestjes als dit. Hij pakt het publiek ook af en toe bij de kladden en daagt het uit: ‘…wat is er met jullie hier in Den Helder? We komen net uit een lawaaiige Amsterdamse kroeg, waar we moeite hadden om boven het publiek uit te komen en jullie zitten hier op zaterdagavond een beetje te suffen…? Dat was een beetje gemeen van hem, want dat was juist na een ingetogen stuk van eigen hand, een rustpunt midden in de overwegend swingende set.
En het was terecht dat het publiek muisstil was, want hierin openbaarde Goudsmit zijn veelzijdigheid opnieuw met een schitterend opgebouwde solo, met gebruik van z’n volumepedaal, die uitmondde in een prachtig fluitende gitaar. Was het een elektronisch effect, waren het flageoletten? Wat en hoe dan ook: het was fraai.

De gitarist bracht ook een ode aan de nationale gitaartrots Jan Akkerman: ‘Jan’ noemde hij zijn compositie treffend, die in een moordend rockend tempo werd uitgevoerd en eindigde met een als ostinato ingezette geweldige korte drumsolo. Opvallend trouwens dat Directie zichzelf in dit bandje weinig soloruimte geeft en alle ruimte gunt aan zijn kompanen. Misschien wel het hoogtepunt van de avond – al waren er vele – was hun vertolking van Stevie Wonders Livin’ In The City. Hierin kreeg met name Montis alle tijd om een schitterend opgebouwde solo neer te zetten.


Het concert eindigde met een massaal meeklappend publiek in gospel stijl: ja, dit was een ware eredienst aan de groove. Het was al na enen in de nacht, dat de band met een fraaie ballad als toegift afsloot. Van mij mogen ze morgen weer terugkomen……

Tekst Gerard Hoekmeijer
Foto’s Fred Geldermans

MONTIS, GOUDSMIT EN DIRECTIE

INGELAST CONCERT I.V.M. AFZEGGING JASPER VAN ‘T HOF

FUNKY LENTEBRIES IN WINDKRACHT 13

Leve de lente! Op zaterdag 13 april 2019 verzorgt jazzgenootschap Nieuw& Diep een heerlijke avond met dansbare, feestelijke, funky souljazz met het powertrio Montis Goudsmit & Directie. Dit is een fijn hammondorgeltrio met Frank Montis als bespeler van het ‘bruine beest’, gitaargigant Anton Goudsmit en het vrolijke drumbeest Cyril Directie.

De heren hebben allemaal een meer dan gedegen staat van diens: organist ‘funky’ Frank Montis speelt en speelde in acts als Gare Du Nord, The Soulsnatchers en The Vipertones; Anton Goudsmit is natuurlijk bekend als winnaar van de Boy Edgarprijs(2010) en geluidsbepalende gezicht van New Cool Collective, The Ploctones, Krupa & The Genes en maakte onlangs nog veel indruk in WK 13 met de band van zangeres Kim Hoorweg. Hij is een zeer veelzijdige en eigenzinnige gitarist met een zeer herkenbaar eigen geluid. Cyril Directie is ook zo’n veel spelende muzikant, niet alleen in de jazzhoek, maar ook heel actief in de pop en de rock. Zo speelt en speelde hij met zowel Candy als Hans Dulfer, in rockband Kane, Total Touch en New Cool Collective. Waar Cyril op het podium verschijnt breekt de zon door; In vrijwel elke muziekstijl stuwt hij met zijn energieke, vrolijk ongedwongen, maar super strakke grooves zijn muzikale kompanen naar grote hoogten.

De heren hebben zich met groot plezier ontfermt over de muziekstijl, die in de gouden jaren zestig heel populair was in clubs en dancings, de souljazz. Denk aan Grant Green, aan orgelgrootmeester Jimmy Smith, aan Rusty Bryant, Jimmy McGriff enzovoort. Zij voegen daar een stevige scheut funk uit New Orleans aan toe met een buiging naar een band als The Meters. Ook John Scofield behoort tot de inspiratiebronnen van dit trio. De liefhebbers weten dan al genoeg: dit is een perfecte band om een groovy feestje mee te vieren, om je te koesteren in een heerlijk zwoele lentebries.

Zaterdagavond 13 april ; Windkracht 13 ; Aanvang 21.30 uur : Entree €15,– ; Voorverkoop €2,50 korting ; >23jaar €10,–

RESERVEER KAARTEN

CONCERT 31 MAART AFGELAST

Pianist Jasper van ’t Hof kan op 31 maart niet optreden in Windkracht 13.

Hij wordt vlak voor dit concert geopereerd. Nieuw & Diep wenst hem beterschap en beraad zich over een mogelijke alternatieve datum en mogelijk een vervangende act . Daarover zullen wij dan een nieuw persbericht doen laten uitgaan.

JASPER VAN ‘T HOF 1/4 TET

Amke Photography

Jazzgenootschap Nieuw & Diep presenteert op 31 maart 2019 vol trots de winnaar van de Boy Edgar Prijs 2018, Jasper van ’t Hof, die met zijn ¼ Tet een bijzonder optreden zal verzorgen in Windkracht 13.

Pianist Jasper van ’t Hof (Enschede, 1947) is vooral populair in Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk, waar hij al decennialang voor volle zalen optreedt. Van ’t Hof is nog een echte autodidact, wat zeldzaam is tegenwoordig. Hij heeft het pianospelen zichzelf aangeleerd en maakte al vroeg in de jaren zeventig van de vorige eeuw naam als bespeler van elektrische piano’s en synthesizers in de toen zeer populaire jazzrock. Hij wordt hierbij gezien als de architect van een meer Europese vorm van elektrische jazz, die zich van de Amerikaanse fusion onderscheidde door meer nadruk op muzikaal avontuur en minder op virtuositeit alleen. Daaraan heeft hij ook zijn bijnaam te danken: de Europese Joe Zawinul (die trouwens een Oostenrijker was). Hij richtte met drummer Pierre Courbois ‘Association P.C.’ op die jarenlang veel gevraagd was in heel Europa. Hij speelde met vele internationale jazzgrootheden als Archie Shepp, Charly Mariano, Bob Malach en Ernie Watts. In 1974 vormde hij met de Amerikaanse saxofonist Charly Mariano en de Belgische gitaargrootmeester Philip Catherine de succesvolle jazzrockband ‘Pork Pie’.

In de jaren tachtig ging hij naar Afrika op zoek naar nieuwe muzikale wegen en ontdekte daar de nu wereldvermaarde zangeres Angelique Kidjo, waarmee hij de wereldband ‘Pili Pili’ stichtte, dat een instituut werd voor de wereldmuziek. ‘Pili Pili’ is nog steeds zeer populair, vooral in Duitsland en Frankrijk. Jasper van ’t Hof beheerst een heel breed muzikaal spectrum: bebop, freejazz, groovejazz, jazzrock, fusion en pop.

Zijn huidige ‘¼ Tet’ bestaat naast hemzelf op piano uit Dick de Graaf (tenorsax), Stefan Lievestro (contrabas) en Jamie Peet (drums). Allemaal top krachten op hun instrument. Met dit kwartet maakte hij in 2016 het sterke album ‘No Hard Shoulder’. Een goede reden voor een tournee in Nederland. Jasper van ’t Hof kan gerekend worden tot de absolute top van de Europese jazz en is een vernieuwer pur sang: altijd op zoek naar nieuwe muzikale uitdagingen. Hij bracht niet minder dan 78 albums uit en schreef ruim 500 composities en het is dan ook niet meer dan terecht dat hij nu de Boy Edgar Prijs heeft gekregen.

Het is de eerste keer dat deze ‘pianoreus’ in Den Helder voor het voetlicht treedt. Dit concert is dan ook een must voor de muzikale fijnproever!

Zondag 31 maart 2019 I Windkracht 13 I Aanvang 15:00 uur I Zaal open 14:00 uur I Entree € 15 I Voorverkoop bij WK 13 € 12:50 I Jongeren tot 23jr € 10

RESERVEER KAARTEN