Dag van de Gitaar uitgesteld

In onze vorige post was te lezen dat, “onder virus-voorbehoud” ons eerstvolgende concert zal plaatsvinden op 20 september met een optreden van het Rob Mostert orgeltrio met gitarist Jerôme Hol tijdens de Dag van de Gitaar, die door Theater De Kampanje en Triade wordt georganiseerd. Deze Dag van de Gitaar wordt echter uitgesteld naar 2021.

Het concert van Rob Mostert Trio gaat vooralsnog wel door.

WIJZIGINGEN PROGRAMMERING

Vanwege Het Virus is de programmering van N&D aangepast.

Het optreden van Ikarai dat op 3 mei in het KeyKeg Jazzcafé zou plaatsvinden is verschoven naar 21 maart 2021. Het John Coltrane project van en met Ben van den Dungen zal, als alles goed gaat 18 oktober plaats gaan vinden (virussen voorbehouden uiteraard). Ook het gratis toegankelijke concert tijdens het Helderse Jazzweekend, dat gepland was op 27 juni gaat niet door. N&D beraadt zich over een gratis toegankelijk concert in het najaar.

Jerome Hol
Rob Mostert

Onder virus-voorbehoud zal ons eerstvolgende concert plaatsvinden op 20 september met een optreden van het Rob Mostert orgeltrio met gitarist Jerôme Hol tijdens de Dag van de Gitaar, die door Theater De Kampanje en Triade wordt georganiseerd. Er zijn dan de hele zondagmiddag in de Stadshal gitaarworkshops en Jerôme Hol zal dan ook een masterclass geven. Jerôme Hol is een uit Hoorn afkomstige gitarist uit de buitencategorie. Hij speelde lang in de Hans Dulfer Band en heeft zijn eigen trio, waarin hij zijn zelfgeschreven composities uitvoert. Hij is niet alleen door jazz, maar ook zeer geïnspireerd door rockmuziek en in zijn spel hoor je duidelijk de invloed van Jimi Hendrix, maar hij heeft hierbij een volkomen eigen stijl ontwikkeld, die zowel bij jazzcats als rockers in de smaak valt. Rob Mostert is een van de toonaangevende bespelers van het Hammond B3 orgel in ons land, die veel soul en gospel in zijn spel legt en het orgel laat grommen en kreunen dat het een lieve lust is. Het trio wordt gecomplementeerd met drummer Erik Kooger, die zijn sporen verdiend heeft bij artiesten als Jules Deelder, Gino Vanelli, Bas van Lier en Hans Dulfer.                                                                                       

Leuker kan N&D het leven op dit moment niet maken, maar wij beloven de Helderse muziekliefhebbers dat we – zodra het kan en mag – de stad zullen injecteren met virus afstotende shots live jazzmuziek. Want dat hebben we nodig, volgens Dr. Jazz.   

Concert Ben van den Dungen Quartet UITGESTELD

In verband met de maatregelen die de overheid treft in de strijd tegen het coronavirus en de sluiting van Theater De Kampanje t/m 6 april, zijn wij genoodzaakt om het concert van Ben van den Dungen op 22 maart te verplaatsen naar zondag 18 oktober 2020.

Voor iedereen die al kaarten gekocht had; deze blijven gewoon geldig. Zij worden hierover ook ingelicht door De Kampanje.

Ons volgende concert is gepland op 3 mei IKARAI – MUHAMMAD.
Helaas kan dit concert ook niet doorgaan. Volgens de laatste berichten duurt de sluiting tot ten minste 1 juni 2020. Wij houden U op de hoogte van verdere ontwikkelingen.

Aankondiging

Ben van den Dungen Quartet – Tribute to John Coltrane

Jazzgenootschap Nieuw & Diep presenteert op zondag 22 maart a.s. een Tribute to John Coltrane door het Ben van den Dungen Quartet in het KeyKeg Jazzcafé. Dit is het tweede concert in deze zaal; de eerste keer met pianist Jasper van ’t Hof was een groot succes.

Ben van den Dungen

John Coltrane (1926-1966) wordt alom gezien als een van de allergrootste jazzmusici aller tijden, wiens invloed zelfs steeds groter lijkt te worden. Deze tenor- en sopraansaxofonist geldt als een vernieuwer pur sang, die steeds nieuwe muzikale wegen insloeg. Zo was hij een der eersten die oosterse invloeden integreerde in de moderne jazz, maar hij scoorde ook een hit met zijn magistrale vertolking van My Favourite Things uit de musical (en film) The Sound Of Music. Coltrane bracht als geen ander de spiritualiteit terug in de jazz.

Ben van den Dungen is als weinig andere Nederlandse saxofonisten geknipt voor een doorleefde hommage aan ‘Trane’, zoals deze door zijn fans, waar ook ter wereld, eerbiedig en liefdevol wordt genoemd. Hij speelt professioneel vanaf 1982 en gaf ruim 5000 concerten in zo’n zeventig landen. Hij studeerde in 1988 cum laude af bij het Koninklijk Conservatorium in De Haag en studeerde verder in New York, Cuba, Colombia en India. Samen met de uit Den Helder afkomstige trompettist Jarmo Hoogendijk vormde hij vanaf 1983 een illuster duo in de jazz, eerst in de fameuze Latin jazz formatie Nueva Manteca en hun eigen Jarmo Hoogendijk/ Ben van den Dungen Quintet, waarmee ze wereldwijd grote successen boekten. Als componist heeft van den Dungen meer dan 80 composities op zijn naam staan en hij speelde met een keur van internationale grootheden.

Het Tribute to John Coltrane blijkt een groot succes te zijn en er zijn al meer dan veertig uitvoeringen geboekt, hetgeen tegenwoordig ongekend is in de jazz. Het is een overtuigend bewijs dat er nog steeds een grote behoefte is aan de muziek van Trane, misschien wel meer dan ooit.
Het Ben van den Dungen Quartet bestaat naast de naamgever op sopraan- en tenorsax uit de Spaanse pianist Miguel Rodriguez en de gelouterde ritmetandem Marius Beets op contrabas en Gijs Dijkhuizen op drums. Ze spelen geïnspireerde vertolkingen van Coltrane klassiekers als Wise One, Mr. Sims, Afro Blue, Spiritual en een verkorte versie diens magnum opus A Love Supreme.

Gezien het grote succes elders en het beperkte aantal zitplaatsen in de zaal raden wij liefhebbers en belangstellenden aan om snel kaarten te kopen bij de Kampanje.

Zondag 22 maart 2020 I KeyKeg Jazzcafé open 14:00 uur I Aanvang 15:00 uur I Kaarten € 15 , jongeren tot 23 jaar € 10, verkrijgbaar bij De Kampanje en op 22 maart aan de zaal (voor zover beschikbaar).

Tribute to John Coltrane – Ben van den Dungen Quartet

Recensie Jasper van ‘t Hof 1/4Tet

Zondag 2 februari 2020 I JazzCafé KeyKeg

Na het concert van het Broken Brass Ensemble op 29 december 2019 kon jazzgenootschap Nieuw & Diep terugkijken op een zeer geslaagde afsluiting van een prachtig tijdperk van jazzconcerten in Galerie Windkracht 13.

Nu, na het eerste concert in JazzCafé KeyKeg, een optreden van het Jasper van ’t Hof ¼ Tet voor ruim tachtig bezoekers, kunnen we constateren dat de opening van een nieuw muzikaal tijdperk ook dat predicaat verdient. Het was even wennen aan de akoestiek, het geluid, de nieuwe zaal, maar het voelde al snel vertrouwd. Ja, het geluid van een volledig uit versterkte band was harder, dan in WK 13 gebruikelijk bij dergelijke jazz kwartetten. Dat werd nog versterkt door het gebruik van samples en synthesizers, dat soms nogal schrille klanken opleverde.

Het concert werd geopend met een aanzwellende repeterende cadans van elektronische klanken, waarin steeds in intensiteit toenemende synthesizerakkoorden werden gemengd, uitmondend in een onrustige, hectische groepsimprovisatie, die direct de toon aangaf: dames en heren, het wordt geen gezapige zondagmiddag met een potje loungejazz op de achtergrond. Ongemakkelijke muziek, maar in het direct doorgespeelde tweede stuk Sister Joanna – een modaal werk met een thema van krachtig aangeslagen pianoakkoorden – brak al snel de zon door bij een heerlijk snelle hardbop swing. ‘

Bassist Stefan Lievestro joeg zijn kompanen op in een moordende drijfjacht, terwijl van ’t Hof met ogenschijnlijk satanisch genoegen zijn razendsnelle notenexercities afwisselde met dwarse meerklanken die met kracht uit het klavier van de Kawai-vleugel werden gehamerd. Poeh, zo was het wellicht aanwezige laatste restje pastoraal zondagochtend gevoel nu wel helemaal weg.

Na deze heftige opening greep Jasper van ’t Hof de microfoon om te vertellen over drummer Jamie Peet, die hem ’s ochtends om vier uur had gebeld vanuit Canada met de mededeling: ik kan niet op tijd komen! Hij zat vast in een sneeuwstorm. Paniek in huize van ’t Hof. Hoe vind je zo vroeg een geschikte vervanger? Jamie Peet vervangen is sowieso al geen sinecure, want dat is een slagwerker van de buitencategorie. Maar, wonderen bestaan en wel in de persoon van Ruud Voeste. Van ’t Hof had hem nog nooit gezien en verstond zijn naam ook nog verkeerd, maar het was werkelijk wonderbaarlijk hoe goed deze jonge drummer zich presenteerde. Alsof hij al jaren met deze groep speelt. En het betrof hier niet twee sets met overbekende Standards, maar allemaal origineel werk van van ’t Hof, dat niet bepaald makkelijk is te noemen.

Jasper vertelde dat dit zijn eerste optreden in Den Helder was, dat hij de onderzeeboot Tonijn bezocht had en ‘hij het Helderse publiek veelbelovend vond omdat het elders meestal na zo’n opening, snel de zaal verliet’. Hierna kondigde hij The Quiet American aan, gebaseerd op de roman van Graham Greene. Dit bleek een prachtige jazzwals te zijn, met fraai inleidende piano, waarop Dick de Graaf op zijn tenorsax kon excelleren met een prachtig opgebouwde lange solo.

Aha, toch weer een beetje zondagmorgen. Maar, daarna werd de sfeer weer totaal anders; draaiend aan allerlei knopjes liet van ‘t Hof zijn elektronica weer los op het publiek. Het leek wel een filmscore, maar dan van een horrorfilm. Geluiden uit het knekelkwartier, rammelende schedels, uit het niets opdoemende halfdoden……tergend langzaam belandden we vanuit dit spookhuis in een free jazz achtige collectieve uitspatting waarin zich lange, complexe, strak unisono gespeelde notenriffs openbaarden……

Wat is dit? Free jazz? Jazzrock on speed? Dit was echter geen ‘piep en knor’, maar meer ‘blieb en bloeb’. Jasper, spelend met een onstuitbare drive, steeds wisselend tussen vleugel en keyboard, opspringend, signalen gevend, kreten slakend – was helemaal in zijn element. Staande achter het elektronische keyboard, het notenblaadje met een hand vasthoudend, keek hij bij elke aanslag alsof hij die noten voor het eerst zag, met de verbaasde blik van: hè, heb ik dat geschreven? Soms deed hij me denken aan scenes uit de Klokkenluider van de Notre Dame, met zijn welig wapperende grijze haardos als een bezetene het klavier bewerkend. Het ging alle kanten op, swing, soundscape, wals, jazzrock. Vooral de passages met vette Rhodes-achtige klanken uit het keyboard riepen herinneringen op zijn jazzrockverleden van de jaren zeventig.

Het einde van de tweede set bracht weer de nodige rust met een prachtige ballad in een knap verschuivende vierkwartsmaat, waarbij de geweldige bassist Liefestro samen met zijn jonge ritmepartner een heerlijk luchtige, maar dwingende groove uitspreidden, waarop het heerlijk soleren was voor van ’t Hof, die het hele bereik van zijn klavier benutte en prachtige twinkelende arpeggio’s afwisselde met ronkende trillers in het laag.

Dick de Graaf speelde hierin een prachtige, kippenvel opwekkende solo op zijn tenorsax, zo mooi uitgebalanceerd, zo mooi van toon en opbouw, dat je hem zou willen inlijsten…De band sloot af met een heel fijne, feestelijke deun, die de het enthousiaste publiek in opperbeste stemming bracht en ja……er werd gedanst in het KeyKeg Jazz Café. Van ’t Hof en zijn partners in crime voelden het allemaal heel goed aan, stopten en lieten het applaus weldadig over zich heen komen, waarop ze weer olijk doorgingen tot het mooi was geweest. Mooi? Het was top!

Tekst Gerard Hoekmeijer     Foto’s Fred Geldermans