YURI HONING ACOUSTIC QUARTET

Zondag 21 oktober 2018 I Windkracht 13

Na de uitbundige en opwindende muziek van de Big Horns en Krupa & The Genes tapt jazzgenootschap Nieuw & Diep bij het komende concert weer uit een heel ander muzikaal vaatje: het Yuri Honing Acoustic Quartet.

Meestersaxofonist Yuri Honing laat zich deze keer muzikaal vooral inspireren door de Duitse Romantiek uit de 19e eeuw. Jazz en Duitse Romantiek? Dat verhoudt zich op het eerste gezicht toch als water en vuur?! Maar voor Yuri Honing bestaan er geen grenzen en hokjes.

Met zijn laatste project “Goldbrun” brengt hij een ode aan grote negentiende-eeuwse kunstenaars als Richard Wagner, Richard Strauss en Caspar David Friedrich. Verlangen en melancholie. Niet het ritme, maar de harmonie is de essentie. Het akoestische kwartet bestaat al jaren uit Joost Lijbaart(drums), Wolfert van Brederode(piano) en Gulli Gudmundson(contrabas). Zij hebben het samenspel tot hoog niveau verheven en zijn ieder ook solisten van buitengewone klasse.

Nieuw & Diep is er uiteraard heel trots op, dat ze met het programmeren van Yuri Honing de kersverse winnaar van de Edison Jazz Award 2018 naar Den Helder heeft kunnen halen. Het moge duidelijk zijn dat dit een luisterconcert is: laat u betoveren door Yuri Honing en zijn kwartet……

Yuri Honing Acoustic Quartet; zondag 21 oktober 2018; Windkracht 13; aanvang: 15:00 uur; zaal open: 14:00 uur; entree: € 15; kaarten zijn in de voorverkoop bij Windkracht 13 verkrijgbaar voor € 12,50; jongeren tot 23 jaar: € 10

RESERVEER KAARTEN

RECENSIE KRUPA & THE GENES

Zaterdag 15 september 2018 I Windkracht 13

‘Kermis in de hel’, zo omschreef een recensent de muziek van Krupa & The Genes en treffender kan je het niet benoemen. Toch paste deze metafoor niet op alle stukken van dit ogenschijnlijk willekeurig bijeengeraapte stelletje klasbakken in de jazz.

Want er waren ook veel momenten van meer meditatieve aard. De groep is opgebouwd rond de drumtandem Stefan Kruger en Joost Patocka (juist ja: Kru en Pa en – oh toeval – ook een knipoog naar de legendarische swingdrummer Gene Krupa). Een groep met twee slagwerkers is redelijk bijzonder in de jazz. Misschien bracht ze dat op het idee om de andere plekken ook met duo’s op te vullen. Zo traden er in Windkracht 13 twee gitaristen voor het voetlicht, die echter totaal verschilden in aanpak. Alsof ze dat nog extra wilden benadrukken, bezetten zij de vleugels van de groep.

Raphael Vanoli speelt het gehele concert zittend met zijn gitaar op schoot, continu een arsenaal aan elektronica bedienend voor het verzorgen van een vrijwel continue drone aan ijle sustainvolle klanken into outer space. Denk aan Eno bij Roxy Music of aan Heroes van Bowie. Zijn aanpak lijkt ook wel een beetje op de ‘frippertronics’ van King Crimson gitarist Robert Fripp, die ook op dat album meespeelde.

Aan de andere kant speelt Anton Goudsmid in zijn authentieke stijl stevige en ritmisch perfect geplaatste akkoorden, afgewisseld met strakke riffs en subtiele loopjes, die de vaak stomende groove van de drums en bassist Sean Faciani nog meer kleur op de wangen geven. Deze laatste speelde de hele avond gedegen, stuwende baslijnen zonder op de voorgrond te treden.

Ook de twee drummers verschillen in stijl. Kruger, vooral bekend van Zuco 103, is de man van de strakke grooves, terwijl Patocka een meer losse swing in de polsen heeft. Het mooie van deze bijzondere samenstelling is dat ze ook fijn complementair is. Als de snare van Kruger knalt door de ferme stokslagen, roerbakt Patocka het velletje vrolijk met zijn brushes om zo als het ware wat lucht toe te voegen.

Prominent – ook op het podium – in de groep is de rol van de twee rietblazers Maarten Hoogenhuis en Jasper Blom. Fantastisch klinken de alt- en tenorsaxen samen als zij lange, vaak complexe en zeer strak uitgevoerde, unisono lijnen spelen. Het blijft een genot om naar zulke uitstekende blazers te luisteren. Van de zachte subtiel aangeblazen passages met veel lucht tot aan de hectische carrousel trip in ‘de hel’, alwaar ze tegen elkaar in krijsen en gillen……. en weer terug. Opvallend was het zichtbare spelplezier van de heren, vooral ook van de toch meestal ingetogen spelende Jasper Blom. Al in het eerste prima stuk van en over ‘de poes van’ Hoogenhuis viel hij al op als zanger. Maar dan wel met een door enige elektronica vervormde stem. Ook Maarten Hoogenhuis had een bezoek gebracht aan de snoepwinkel vol met elektronica en draaide ter afwisseling van zijn sax spel met de kleppen enthousiast aan de knopjes.

Het goed met publiek gevulde Windkracht 13 was getuige van een lekker los spelende band, die veel heerlijk hypnotiserende grooves voortbracht. De muziek is verhalend, filmisch en blijkt bij geconcentreerde beluistering ook rijk aan fijne details. Zo speelde Anton Goudsmit geweldige – soms contrapuntige – lijnen, vooral ten dienste van het geheel. Hij soleerde maar een paar keer kort en, zoals we van hem gewend zijn: uitstekend. Dat is trouwens ook wel opvallend bij deze eigentijdse jazz: weinig individuele solo’s, maar vooral inventief collectief samenspel. Wel was er een heel stuk lang ruimte voor de spacegitaar van Vanoli, die heerlijk gedijde in de bijna sensuele ritmiek van zijn kompanen. Krupa & The Genes speelt louter eigen composities van vrijwel alle bandleden.

Zo ontpopte Jasper Blom zich ook nog als beginnend cabaretier met een lange en grappige inleiding over een muzikale ‘guilty pleasure’ uit zijn jeugd, disco! Zijn stuk daarover bevatte inderdaad een enigszins gecamoufleerde ‘four at the floor’ beat. Spreekstalmeester Joost Patocka noemde ook nog Duke Ellington als inspiratiebron van een van zijn songs, maar ik nam dat maar voor kennisgeving aan, want ik hoorde het niet.

 

 

Goudsmids’ Kriminal Polizei’ was wat mij betreft een van de hoogtepunten van dit heerlijk avondje, een opwekkend, vrolijk swingend stuk. Ook zijn compositie opgedragen aan Donald Trump, treffend getiteld Droplul (is dat niet het beledigen van een bevriend staatshoofd?) bleek een opgewekt lied te zijn met zijn lichtvoetige, Afrikaans getinte groove.

Het publiek vond het allemaal prachtig en liet de band nog terugkomen voor een toegift. Het was al met al een prima optreden van een heel fijne band. Op naar het volgende concert!

Gerard Hoekmeijer 

KRUPA & THE GENES IN WINDKRACHT 13

Zaterdag 15 september I Windkracht 13

Jazzgenootschap Nieuw & Diep trapt het najaar van 2018 muzikaal heftig af met het zevenkoppige collectief, dat onder de fraaie naam Krupa & The Genes de afgelopen jaren met groot succes de laaglandse podia afstruint.

Krupa & The Genes, vernoemd naar de legendarische swingdrummer Gene Krupa, is opgericht door de slagwerkers Joost Patocka en Stefan Kruger en heeft een nogal ongebruikelijke dubbelbezetting: twee drummers, twee saxofonisten en twee gitaristen! Alleen bassist Sean Faciani moet het in zijn eentje doen. Stefan Kruger, bekend van New Cool Collective en Caro Emerald, staat voor de strakke ritmiek en zijn partner in crime Joost Patocka (Rita Reijs/Benjamin Herman) weeft zijn meer ‘spacy’ riddims en roffels er doorheen. Het is ook een ‘all star group’ trouwens met Maarten Hoogenhuis op altsax (Bruut!) en Jasper Blom op de tenorsax, twee saxofonisten uit de buitencategorie. En wat dacht u van het gitaristentandem Anton Goudsmit (o.a. The Ploctones) en Raphael Vanoli (Zuco 103); de eerste is altijd goed voor verrassende en tegendraadse gitaarerupties, terwijl Vanoli zijn gitaar inzet voor meer elektronische soundscapes.

Nieuw & Diep is zeer benieuwd wat we van deze bijzondere band mogen verwachten. ‘Kermis in de hel’, zo lazen we in een recensie en ook ‘een tombola van stijlen’, ‘filmisch, Afrikaans opzwepend, Ellington swing, hypnotiserend, ronkende riffs’? Nou, we zullen het zien en horen, maar zeker is dat het een heel bijzondere avond wordt.

Het wordt voor Nieuw & Diep financieel steeds lastiger om zulke uitgebreide bands met topmusici naar Den Helder te halen. Dit concert wordt daarom mede mogelijk gemaakt door de steun van lokale ondernemers: dit concert is gesponsord door Jan Dozy van Jachtwerf Den Helder.

Krupa & The Genes; zaterdag 15 september 2018; Windkracht 13; aanvang: 20:30 uur; zaal open 19:30 uur; entree: € 15; kaarten zijn in de voorverkoop bij Windkracht 13 verkrijgbaar voor € 12,50; jongeren tot 23 jaar: € 10

RESERVEER KAARTEN

PROGRAMMA NIEUW & DIEP NAJAAR 2018

In het najaar van 2018 brengt Nieuw & Diep weer een hele stoet geweldige musici naar Den Helder. Musici die grossieren in muzikale kwaliteit, gebracht met intens spelplezier. Het programma biedt wederom een rijke variatie aan stijlen en sferen, zogezegd voor elk wat wils. Het zijn allemaal concerten, die u niet zou mogen missen:

Zaterdag 15 september 2018; Windkracht 13; 20:30 uur: KRUPA & THE GENES

Krupa & The Genes, vernoemd naar de legendarische swingdrummer Gene Krupa, is opgericht door de slagwerkers Joost Patocka en Stefan Kruger en heeft een nogal ongebruikelijke dubbelbezetting: twee drummers, twee rietblazers en twee gitaristen! Alleen bassist Sean Faciani moet het in zijn eentje doen. Stefan Kruger, bekend van New Cool Collective en Caro Emerald, staat voor de strakke ritmiek en zijn partner in crime, Joost Patocka (Rita Reijs/Benjamin Herman) weeft zijn meer losse riddims en roffels er doorheen. Het is ook een ‘all star group’ trouwens met Maarten Hoogenhuis op altsax(Bruut!) en Jasper Blom op de tenorsax, twee saxofonisten uit de buitencategorie. En wat dacht u van het gitaristentandem Anton Goudsmit (o.a. The Ploctones) en Raphael Vanoli (Zuco 103); de eerste is altijd goed voor verrassende en tegendraadse gitaarerupties, terwijl Vanoli zijn gitaar inzet voor meer elektronische soundscapes. Nieuw & Diep is zeer benieuwd wat we van deze bijzondere band mogen verwachten. ‘Kermis in de hel’, zo lazen we in een recensie en ook ‘een tombola van stijlen’, ‘filmisch, Afrikaans opzwepend, Ellington swing, hypnotiserend, ronkende riffs’? Nou, we zullen het zien en horen, maar zeker is dat het een heel bijzondere avond wordt. Dit concert wordt gesponsord door Jan Dozy, Jachtwerf Den Helder.

Zondag 21 oktober 2018: Windkracht 13; 15:00 uur: YURI HONING ACOUSTIC QUARTET

Heel andere koek! Meester saxofonist Yuri Honing laat zich deze keer muzikaal vooral inspireren door de Duitse Romantiek uit de 19e eeuw. Jazz en Duitse Romantiek? Dat verhoudt zich op het eerste gezicht toch als water en vuur! Maar voor Yuri Honing bestaan er geen grenzen en hokjes. Met zijn laatste project “Goldbrun” brengt hij een ode aan grote kunstenaars als Richard Wagner, Richard Strauss en Caspar David Friedrich. Verlangen en melancholie. Niet het ritme, maar de harmonie is de essentie. Het akoestische kwartet bestaat al jaren uit Joost Lijbaart (drums), Wolfert van Brederode(piano) en Gulli Gudmundson (contrabas). Zij hebben het samenspel tot hoog niveau verheven en zijn ieder ook solisten van buitengewone klasse. Het moge duidelijk zijn dat dit een luisterconcert is: laat u betoveren door Yuri Honing en zijn kwartet……

Zondag 30 december 2018; Windkracht 13; 15:00 uur: KOFFIE

Op de valreep van 2018 serveert Nieuw & Diep Koffie. En het wordt beslist een pittig bakkie! De Afrobeat boys uit Amsterdam en omgeving brengen u een dag voor oud en nieuw naar Afrika, Nigeria om precies te zijn. De geboortegrond van de afrobeat, van de legendarische saxofonist en bandleider Fela Kuti. Zij mengen deze nu zo populaire stijl met een stevige dosis funk en psychedelica. De heupen kunnen los en de voetjes van de vloer, maar Koffie speelt ook soundtracks van nog niet gemaakte films……..Het 8-koppige collectief wordt aangevoerd door de ontwapenende frontman Valentijn Banier, die als geen ander op zeer speelse wijze ritme uit zijn gitaar ranselt en bestaat verder uit Itaï Weissman(tenorsax) en Floris van der Vlugt(altsax), Daniël Schotsberg(basgitaar), Abe van der Woude(drums), Niels Broos(toetsen) en de percussietandem Steven Brezet en Vernon Chatlein. Koffie speelde een paar jaar geleden ook al in WK 13 en liet toen een uitstekende indruk achter. Koffie! Een betere uitsmijter van het jaar is haast niet denkbaar…….

RECENSIE THE BIG HORNS

Zaterdag 16 juni 2018 I Windkracht 13

Het Helders Jazzweekend lijdt al jaren een kwijnend bestaan. In de jaren tachtig van de vorige eeuw kon je ‘over de hoofden’ lopen in de Koningstraat, maar in het daaropvolgende decennium liep de belangstelling steeds meer terug. Dat was vooral te wijten aan gemakzucht en verkeerde zuinigheid van de organiserende horeca, die slechts oog had voor de bierpomp. Het jazzweekend deed zijn naam steeds minder eer aan met alleen maar goedkope lokale coverbandjes. Jazzgehalte: 0,0. Heel cynisch paste men de naam hierop aan: ‘het Helders Jazz en muziekweekend’. Een gotspe natuurlijk, het zegt veel over de intenties van de kroegbazen.

Samen met jazzgenootschap Nieuw & Diep probeert Windkracht 13 al een aantal jaren de vlag van het jazzweekend hoog te houden met het programmeren van professionele bands van niveau. In 2002 startte men met Advanced Warning, het roemruchte powertrio van tenorsaxofonist Rinus Groeneveld, Hammond organist Herbert Noord en drummer Pierre van der Linden. De afgelopen jaren stal de Amsterdamse funkband The Jig hier de show en vermaakte het massaal toegestroomde publiek met volvette en messcherp gespeelde funk. Alles op de één, en WK13 werd in een klap omgebouwd tot Funkenstein. Afgelopen zaterdag werd er echter uit een heel ander vaatje getapt bij het spetterende optreden van The Big Horns uit Rotterdam en omgeving. Nu lag de nadruk op de derde tel: Skatologica heerste de gehele avond.

The Big Horns is een samenwerkingsverband van RSJF (Rotterdam Ska Jazz Foundation) en BOSCO (Bogers Swing College). Het bleek een gouden greep te zijn: speel jazz Standards en bigband repertoire uit de jaren veertig, vijftig en zestig in lekkere ska arrangementen en hoppa, de voetjes gaan van de vloer!                                                                                                                                                                        De band bestaat uit een ritmesectie van drums, bas, gitaar een toetsen en een flinke zeskoppige blazers eenheid. Ska is de Jamaicaanse voorloper van de reggae en ontstond uit de Rocksteady en kwam tot bloei in de legendarische Studio One van producer Clement Dodd op het rum eiland. De stijl werd groot gemaakt door bands als The Skatalites en organist Jackie Mittoo. In feite werden Jamaicaanse ritmes gemengd met funky New Orleans blazerspartijen.                                                                            Ska is gewoon snelle en dansbare reggae, ideaal voor een avondje uit. Daar lustten Britse bleekscheten en hun zwarte vriendjes wel pap van aan het eind van de jaren zeventig: The Specials, Madness en The Selecter van het populaire 2 Tone Label scoorden hit na hit.

De blazers van The Big Horns speelden niet alleen heerlijk strak en romig, maar hadden zich ook gehuld in ‘baggy trousers’ en hun outfit werd passend afgemaakt met een zonnebril. Slechts het bijpassende dansje ontbrak eraan. Aan het showelement mag echter nog wel wat geschaafd worden, om toch maar een kritische noot te kraken. Zo deed gitarist Jeroen van Tongeren wel zijn best om flitsende aankondigingen te doen, maar dat moet nog wel wat beter en duidelijker worden. Ook de olijk bedoelde synchrone bewegingen van de blazers kwamen niet helemaal uit de verf. Maar gelukkig maalde het enthousiaste publiek hier helemaal niet om, want de muziek deed zijn werk. Dezelfde gitarist Jeroen speelde een paar fijne vette solo’s en het daaropvolgende chorus met robuust blaasgeweld ging erin als koek. Ja, waar hoor je dat nog tegenwoordig, zo’n uitgebreide band met echte instrumenten? Hidde Wijga – ‘de vrolijkste toetsenist van Nederland’ – kreeg alle ruimte om zijn smaakvolle spel te etaleren met prima solo’s en heerlijk ritmisch geplaatste accenten op orgel en piano. Drummer Dimitri Jeltsema bespeelde zijn kleine kit met een nog kleinere basdrum zo strak als een deur en met veel power en vormde met de uitstekende bassist Merijn van Wijdeveen het krachtige motortje in de machinekamer van The Big Horns. En deze laatsten speelden niet alleen lekkere chorussen, maar stonden stuk voor stuk voor prima solo’s. 1e trompettist Daan Bogers leidde ‘het bal’ met krachtige en virtuoze erupties, waarna de rest niet kon achterblijven. Het publiek vond het prachtig en anticipeerde met terecht applaus. Helaas bleken de tenor- en bariton sax niet goed door de geluidsmix te komen door een technisch mankementje van hun contactmicrofoons. Het mocht de pret echter niet drukken en later bleek het euvel verholpen. De kenners hoorden onder anderen Milestones (Miles Davis), The Sidewinder (Lee Morgan) en Minnie The Moocher (Cab Calloway) voorbijkomen, de laatste met een mooi afgestopte trompet. Ook het overbekende St. James Infirmary kreeg een fraaie uitvoering in een langzame reggae Groove.

The Big Horns hebben nog wat te weinig repertoire om een hele avond te vullen, maar DJ Erik van Houwelingen voelde de sfeer gelukkig goed aan en vulde de pauzes uitstekend en naadloos in met de juiste muziek.
Er was jazz in WK13, en ska, en er werd volop gedanst en geswingd. Het was goed. Het was jazzweekend in Den Helder…………

Tekst Gerard Hoekmeijer