THE PREACHER MEN

Zaterdag 9 september hervat jazzgenootschap Nieuw &Diep de programmering met een eredienst aan de blues en de gospel onder leiding van The Preacher Men.


De dienst vindt plaats in Windkracht 13. Achter de kansel – de Hammond B3, het magistrale elektromechanische orgel – hamert dominee Rob Mostert de spirituele boodschap de wereld in, bijgestaan door de al even begeesterde ouderlingen Efraïm Trujillo op de tenorsax en Chris Strik achter de drums. Dit wordt een ode aan de pure rhythm & blues en de souljazz door een trio, dat gepokt en gemazeld is in de beginselen van deze muziek.

 

 

Rob Mostert,  afkomstig uit Edam studeerde nog af aan het Alkmaarse Conservatorium en liet zich vooral inspireren door de jazzgrootmeester van het hammondorgel, Jimmy Smith. Hij speelde samen met o.a. Jan Akkerman, Saskia Laroo en de Amerikaanse saxofonist Houston Person en maakte opnames in de legendarische Englewood Cliffs Studio in New Jersey(USA) van Rudi van Gelder. Zijn spel op het ‘bruine beest’ is doordrenkt van de blues en de tradities van de orgeljazz, waarbij de baspartijen met handen en voeten worden voortgebracht.
Efraïm Trujillo (1969, Lynwood California) is een regelmatige bespeler van de N&D podia in bands als Fra Fra Sound en The Ploctones. Hij is artistiek leider van het Amsterdam Funk Orchestra en heeft met mensen als Oletta Adams, Gregory Porter en George Duke opgetreden. Als saxofonist is hij een veelzijdig stilist, met een krachtige toon op zowel de tenor- als de sopraansax.
Chris ‘Buckshot’ Strik (Breda, 1967) is een echte ‘oerdrummer’, die met zijn grote lijf zeer fysiek aanwezig is achter een vaak klein drumkitje. Hij is een meester met de brushes maar kan ook flink uitpakken met de sticks en vooral ook swingen! Na jaren van (wereldwijd) toeren met de groep van pianiste Amina Figarova, was hij toe aan de oerjazz van The Preacher Men.

Het wordt zeer zeker een gewijde muzikale avond met The Preacher Men, zeer geschikt voor ervaren soul searchers, maar zeker ook voor (nog) ongelovige muziekliefhebbers. Laat het orgel grommen, kreunen, zuchten……

The Preacher Men; zaterdag 9 september 2017; Windkracht 13; aanvang: 20:30 uur; zaal open 20:00 uur; entree: € 15; <23jr: € 10; kaarten verkrijgbaar bij Windkracht 13; Voorverkoop €2,50 korting

Reserveer kaarten

PROGRAMMA NAJAAR 2017

Na de succesvolle concerten van het Peter Beets Trio & Benjamin Herman en The Jig in mei en juni gaat Nieuw & Diep met goede moed verder in het najaar. Er is een heel mooi programma samengesteld van vier concerten. Voor elk wat wils! Pak uw agenda of uw mobiel en noteer de volgende data:

Zaterdag 9 september 2017; aanvang 20:30 uur:
ROB MOSTERT & THE PREACHERMEN

Rob Mostert is een organist die alle geheimen van ‘het bruine beest’, de Hammond B3 kent. Bovendien weet hij hoe je dit prachtige instrument passend met handen en voeten bespeelt: met passie en met soul! Zijn Preachermen zijn ook al van die apostelen van de blues, gospel, soul en jazz. De kenner weet dan wat hij kan verwachten op deze avond: een opwindende swingende eredienst!

Rob Mostert: Hammond B3 orgel (de echte!); Efraïm Trujillo: tenorsax; Chris Strik: drums

Zondag 22 oktober 2017; aanvang 15:00 uur:
JEROME HOL TRIO

Jerome Hol is een jonge talentrijke gitarist, die hier met name bekend is geworden als prominent lid van de band van Hans Dulfer. Jerome is een veelzijdige stilist, die smaakvol zijn rock en jazzinvloeden laat samengaan en een origineel en krachtig gitaargeluid voort weet te brengen. Zijn Trio bestaat verder uit topkrachten: Cyriel Directie op drums en Boudewijn Lucas op de basgitaar. Het Jerome Hol Trio is een puur powertrio 3.0!

Jerome Hol: gitaar; Cyril Directie: drums; Jeroen Vierdag: basgitaar

Zondag 19 november 2017; aanvang 15:00 uur:
BRUUT!

Superjazz! Zo heet hun nieuwste album. En dat is het ook, nou ja, wat is het niet, die muziek van dit organieke kwartet, dat regelmatig DWDD frequenteert en festivals in binnen en buitenland ‘plat’ speelt. Het is rock, het is surf, het is bop, het is van alles, maar vooral vuig, verrassend, hectisch en toch ook gewoon lekker. Voor hipsters, punkers en hippies; kortom voor jong en oud; voor iedereen die jong van hart is.

Maarten Hogenhuis: altsax; Folkert Oosterbeek: Hammond XK3 orgel; Felix Schlarmann: drums; Thomas Rolff: contrabas

Zondag 24 december 2017; aanvang 15:00 uur:
KRUIDKOEK

Kruidkoek? Op deze zondagmiddag voor de Kerst trakteert N&D ons op kruidkoek? Inderdaad, kruidkoek, maar dan wel de muzikale: Kruidkoek, oorspronkelijk uit Zwolle, maar tegenwoordig opererend vanuit Amsterdam is een kwartet jonge lefgozers, dat beweert ‘Conceptuele Instrumentale Rock Jam Funk Jazz Ska Afro Disco Grooves’ te spelen. Ja hoor, zo kennen wij er nog wel een paar. Maar feit is dat deze gasten onbedaarlijk strakke funk en jazz mengen tot een lekker potje feestmuziek, opgediend als een ‘uitzinnige jonge honden performance’ . Garagejazz wordt het ook wel genoemd, soms mooi, vaak hard, maar altijd opwindend. Dat wordt wat! Gelukkig mag u daarna tijdens de Kerstdagen rustig bijkomen……

Nick Feenstra: altsax; Tijmen Kooler: gitaar; Reindert Kragt: basgitaar; Bram Knol: drums

Het leven kan mooi zijn, zeker met zo’n programma met fijne muziek. De zomer is nog lang maar N&D wenst u alvast een fijne Kerst en een prettige jaarwisseling!       

RECENSIE THE JIG

Zaterdag 17 juni 2017; Windkracht 13; ca 250 bezoekers

Jazzweekend 2017: Op naar Windkracht 13, waar zeker voor de vijfde maal alweer de Amsterdamse Funkband The Jig stond geprogrammeerd. Verander nooit een succesformule zal de gedachte zijn van de samenwerkende organisatoren Stichting Nieuw & Diep en Windkracht 13. Want deze Mokumse Funkatiers zijn alhier razend populair geworden en het was dan ook naar verwachting stampvol en bloedheet in de ‘tent’. Het is niet voor niets, dat deze band het zo goed doet, want het lijkt wel of ze elke keer weer een beetje strakker en beter worden. Het ‘stond als een huis’ vanaf de eerste maten: een hard maar transparant geluid.

De basis: de formidabele basgitaar van Arry Niemantsverdriet, die bij deze gekroond wordt tot ‘Koning Slap’. Samen met de al even goede gitarist Martijn Smit en de metronomisch strakke drummer Niels van Groningen legt hij een onverbiddelijke groove neer, waaraan door niemand te ontkomen is. Zelfs de grootste houten Klaas wordt zo los in de heupen. De unisono riffs van het strakke snarenduo vliegen je om de oren, terwijl toetsenist Bas Grijmans de ruimtes smakelijk dichtsmeert met volvette akkoorden van zijn Hammond. Ook zijn bijdragen – zowel solistisch als in het laag – op zijn Moog synthesizer dragen bij aan het avontuurlijke geheel.

 

Ja en dan daar nog bovenop die blazers! Wat is dat toch een genot: de schaamteloos laag knorrende baritonsax van de uitstekend voor Koen Schouten invallende Arnoud de Graaff, de voluit honkende tenorsax van Jeroen van Genuchten en de messcherpe interrupties van de nieuwe trompettist Robin Rombouts. De chorussen zijn precies en krachtig, de solo’s sterk. Een absoluut toporkest in dit genre!

 

 

 

En dan hebben ze sinds enige tijd ook een zanger in huis, die zich laat afficheren als Mr. Ruben Seyferth. Hij zingt nog maar een handvol songs maar met hem hebben ze wel een weer een bijzonder krachtige stem erbij. Een beetje tussen Prince en Bon Scott(de reeds lang overleden eerste zanger van AC/DC), wat mij betreft. Hij mist nog wat persoonlijkheid om uit te groeien tot een echte frontman, maar in potentie heeft hij veel in huis.

 

 

Het was dus wederom een onbedaarlijk dansfeest in WK 13. The Jig doet echt wat het belooft: iedereen naar huis met ‘sweat in the buttcrack’! Het feest werd nog in de kleine uurtjes voortgezet door het lokale duo Boem!

Tekst Gerard Hoekmeijer  Foto’s Bert van Eijk

JAZZWEEKEND THE JIG

Zaterdag 17 juni 2017 | Windkracht 13 | Jazzweekend: gratis entree!

Alweer The Jig? Ja hoor, op speciaal verzoek van Leo en Els Ellen en nog vele anderen.

DSC_4060_lzn.resized

Nou vooruit dan maar weer, nog één keer ‘zweten tot in de bilnaad’ dus. Want waar de Mokumse Funkateers verschijnen, daar wordt het feest. Een ware trip naar oorsprong van alles wat swingt en grooved: New Orleans. Streetparades! Knallende blazers en retestrakke grooves, bronstige baritons, eh, bassen als heipalen……..

DSC_3849_lzn.resized

Kortom funk met ‘the capital F’. U bent in ieder geval gewaarschuwd! Wat u doet mag u zelf weten, maar wij van N&D leggen alvast een schoon setje ondergoed klaar.

Zaterdag 17 juni 2017 | Windkracht 13 | Jazzweekend: gratis entree!

RECENSIE PETER BEETS TRIO & BENJAMIN HERMAN  

Zaterdag 13 mei 2017; Windkracht 13; 120 toeschouwers

Jazzpodia in het land hebben het moeilijk, maar dat is eigenlijk geen nieuws. Ook Nieuw & Diep kende zijn dip bij het afsluiten van het vorige jaar. Maar zie, het bestuur is vernieuwd en afgelopen zaterdag startte het onlangs 15 jaar geworden Helderse  jazzgenootschap een nieuwe serie concerten met een spetterend optreden van het Peter Beets Trio met steraltist Benjamin Herman als gast. Een betere doorstart kun je niet bedenken, want de zaal was bomvol en iedereen had er zin in.

Dat gold zeker ook voor de musici, want het spelplezier spatte er vanaf de eerste tel van af met het onstuimig swingende Rollo van Misha Mengelberg. Dit zette de toon van de avond, want werd niet alleen een feestelijke wederopstanding van Nieuw & Diep, maar tevens  een eerbetoon aan de onlangs overleden ICP-hoofdman. Peter Beets merkte nog op dat ‘hij niets met de pianist Mengelberg’ heeft, maar wel met diens composities. En inderdaad, Peter Beets is tenslotte een echte ‘Peterson’. Een virtuoso pur sang, met een flitsende rechterhand, die ondersteund wordt met krachtig gehamerde akkoorden op links. Muzikaal mijlenver verwijderd van het hoekige, spaarzame Monkiaanse spel van Mengelberg. Tot waarschijnlijk veler verrassing, ontpopten zijn composities zich als toegankelijke en soms vrolijke wijsjes. Dat was uiteraard ook de verdienste van de musici: Beets soleerde dat het een lieve lust was en geselde het ivoor tot in de verste uithoeken, van oor tot oor grijnzend en het lange lijf als een roofdier gekromd voor de aanval. Hermans spel was frivool, luchtig, heerlijk ongedwongen en vrij.

De heren werden op de hielen gezeten door een ritmesectie, die er geen gras over liet groeien: in Hypochristmutreefuz van Mengelbergs LP met Eric Dolphy (Last Date) werd een nieuw wereldrecord swing gevestigd! Broer Beets, Marius – de koning van de walking bass – vuurde het kwartet onverstoorbaar aan met een dwingende oerkracht. Zonder mededogen met zijn kompanen en schijnbaar onbewogen plukte hij door en door en door. Fantastisch! Ook de uit Italië afkomstige drummer Roberto Pistolesi liet zich hierin niet onbetuigd en bleek zeer aan de bassist gewaagd.

 

Aardig was hun interpretatie van het bijna onvermijdelijke Caravan. Bij een intro van tribale drums begon Herman op uiterst ingehouden wijze aan een verkenning van het landschap. Met vervreemdende vegen uit zijn altsax schilderde hij de woestijn, terwijl Pistolesi er een lichte kamelendraf bij sloeg tot het overbekende, maar bijna bevrijdende thema van de Ellington hit werd bereikt en de band los ging in een Formule 1 gang. Het stuk mondde uit in een spontaan ostinato, waarin drummer Pistolesi zich heerlijk mocht uitleven, zeer tot genoegen van het enthousiaste publiek, dat de heren aanmoedigde met kreten, gefluit en geklap.

 

De tweede set begon juist weer ingetogen met een prachtige uitvoering van de Ellington classic Sophisticated Lady. ‘Dan hebben we de ballad alvast maar gehad’, zei Peter Beets schertsend. Benjamin Herman speelde een lange en werkelijk adembenemend mooie eerste solo: omfloerste, met veel ‘valse’ lucht omgeven tonen, met soms onbeschaamd lang aangehouden vibrato – schmierend bijna, zo vlak langs de afgrond van het sentiment. Ook Peter Beets deed het stuk eer aan door een knap opgebouwde improvisatie, die uiteraard leidde naar een explosieve apotheose met ferme akkoordaanslagen, waaronder de Bechstein vleugel bijna leek te bezwijken. Hierna was het weer onverbiddelijke swing wat de klok sloeg!

Beestachtig goed, deze Beetsband en de beste reclame voor de jazz, die je maar kunt bedenken. Een staande ovatie in een tot kookpunt gebrachte Windkracht 13 was hun terechte deel. De heren lieten zich graag verleiden voor een toegift alvorens af te reizen. Het publiek bleef nog lang na genieten. Inderdaad: een betere doorstart had Nieuw & Diep zich niet kunnen bedenken.

Tekst Gerard Hoekmeijer   /   Foto’s Fred Geldermans