RECENSIE THE BIG HORNS

Zaterdag 16 juni 2018 I Windkracht 13

Het Helders Jazzweekend lijdt al jaren een kwijnend bestaan. In de jaren tachtig van de vorige eeuw kon je ‘over de hoofden’ lopen in de Koningstraat, maar in het daaropvolgende decennium liep de belangstelling steeds meer terug. Dat was vooral te wijten aan gemakzucht en verkeerde zuinigheid van de organiserende horeca, die slechts oog had voor de bierpomp. Het jazzweekend deed zijn naam steeds minder eer aan met alleen maar goedkope lokale coverbandjes. Jazzgehalte: 0,0. Heel cynisch paste men de naam hierop aan: ‘het Helders Jazz en muziekweekend’. Een gotspe natuurlijk, het zegt veel over de intenties van de kroegbazen.

Samen met jazzgenootschap Nieuw & Diep probeert Windkracht 13 al een aantal jaren de vlag van het jazzweekend hoog te houden met het programmeren van professionele bands van niveau. In 2002 startte men met Advanced Warning, het roemruchte powertrio van tenorsaxofonist Rinus Groeneveld, Hammond organist Herbert Noord en drummer Pierre van der Linden. De afgelopen jaren stal de Amsterdamse funkband The Jig hier de show en vermaakte het massaal toegestroomde publiek met volvette en messcherp gespeelde funk. Alles op de één, en WK13 werd in een klap omgebouwd tot Funkenstein. Afgelopen zaterdag werd er echter uit een heel ander vaatje getapt bij het spetterende optreden van The Big Horns uit Rotterdam en omgeving. Nu lag de nadruk op de derde tel: Skatologica heerste de gehele avond.

The Big Horns is een samenwerkingsverband van RSJF (Rotterdam Ska Jazz Foundation) en BOSCO (Bogers Swing College). Het bleek een gouden greep te zijn: speel jazz Standards en bigband repertoire uit de jaren veertig, vijftig en zestig in lekkere ska arrangementen en hoppa, de voetjes gaan van de vloer!                                                                                                                                                                        De band bestaat uit een ritmesectie van drums, bas, gitaar een toetsen en een flinke zeskoppige blazers eenheid. Ska is de Jamaicaanse voorloper van de reggae en ontstond uit de Rocksteady en kwam tot bloei in de legendarische Studio One van producer Clement Dodd op het rum eiland. De stijl werd groot gemaakt door bands als The Skatalites en organist Jackie Mittoo. In feite werden Jamaicaanse ritmes gemengd met funky New Orleans blazerspartijen.                                                                            Ska is gewoon snelle en dansbare reggae, ideaal voor een avondje uit. Daar lustten Britse bleekscheten en hun zwarte vriendjes wel pap van aan het eind van de jaren zeventig: The Specials, Madness en The Selecter van het populaire 2 Tone Label scoorden hit na hit.

De blazers van The Big Horns speelden niet alleen heerlijk strak en romig, maar hadden zich ook gehuld in ‘baggy trousers’ en hun outfit werd passend afgemaakt met een zonnebril. Slechts het bijpassende dansje ontbrak eraan. Aan het showelement mag echter nog wel wat geschaafd worden, om toch maar een kritische noot te kraken. Zo deed gitarist Jeroen van Tongeren wel zijn best om flitsende aankondigingen te doen, maar dat moet nog wel wat beter en duidelijker worden. Ook de olijk bedoelde synchrone bewegingen van de blazers kwamen niet helemaal uit de verf. Maar gelukkig maalde het enthousiaste publiek hier helemaal niet om, want de muziek deed zijn werk. Dezelfde gitarist Jeroen speelde een paar fijne vette solo’s en het daaropvolgende chorus met robuust blaasgeweld ging erin als koek. Ja, waar hoor je dat nog tegenwoordig, zo’n uitgebreide band met echte instrumenten? Hidde Wijga – ‘de vrolijkste toetsenist van Nederland’ – kreeg alle ruimte om zijn smaakvolle spel te etaleren met prima solo’s en heerlijk ritmisch geplaatste accenten op orgel en piano. Drummer Dimitri Jeltsema bespeelde zijn kleine kit met een nog kleinere basdrum zo strak als een deur en met veel power en vormde met de uitstekende bassist Merijn van Wijdeveen het krachtige motortje in de machinekamer van The Big Horns. En deze laatsten speelden niet alleen lekkere chorussen, maar stonden stuk voor stuk voor prima solo’s. 1e trompettist Daan Bogers leidde ‘het bal’ met krachtige en virtuoze erupties, waarna de rest niet kon achterblijven. Het publiek vond het prachtig en anticipeerde met terecht applaus. Helaas bleken de tenor- en bariton sax niet goed door de geluidsmix te komen door een technisch mankementje van hun contactmicrofoons. Het mocht de pret echter niet drukken en later bleek het euvel verholpen. De kenners hoorden onder anderen Milestones (Miles Davis), The Sidewinder (Lee Morgan) en Minnie The Moocher (Cab Calloway) voorbijkomen, de laatste met een mooi afgestopte trompet. Ook het overbekende St. James Infirmary kreeg een fraaie uitvoering in een langzame reggae Groove.

The Big Horns hebben nog wat te weinig repertoire om een hele avond te vullen, maar DJ Erik van Houwelingen voelde de sfeer gelukkig goed aan en vulde de pauzes uitstekend en naadloos in met de juiste muziek.
Er was jazz in WK13, en ska, en er werd volop gedanst en geswingd. Het was goed. Het was jazzweekend in Den Helder…………

Tekst Gerard Hoekmeijer