Recensie Bruut! & The Jig

Bruut! vrijdagavond 20 juni 2014; rockcafé De Engel

The Jig; zaterdagavond 21 juni 2014; Windkracht 13

foto: The Jig

The Jig

Zal het Helderse jazzweekend – aflevering 2014 – te boek komen te staan als een keerpunt? Zou er toch weer meer behoefte aan kwaliteit en echte jazz ontstaan? Deze wellicht wat al te pretentieuze vragen worden mij ingegeven door het heugelijke feit, dat in café De Engel in de Koningstraat, toch vooral bekend van rockmuziek van de hardste soort, afgelopen vrijdag het jazzkwartet Bruut! aantrad. Deze jeugdige en onversaagde jazzcats kweten zich vrolijk zwetend van hun missionaire taak in een lekker druk etablissement, dat slechts op het ontbreken van de klassieke sigarettenrookgordijnen na, een perfecte bruine jazzkroeg in de roemruchte jaren vijftig had kunnen zijn.

foto: The Jig

The Jig

Het overwegend jeugdige publiek genoot zeer van hun verrichtingen en al spelende ontstond er een fijne sfeer en interactie tussen hen en de musici. Bruut! trad al eerder aan in Den Helder in 2012, onder auspiciën van jazzgenootschap Nieuw & Diep in Windkracht 13 en had onder de liefhebbers al een heel goede indruk achtergelaten. Thomas Rolff op de contrabas en Felix Schlarmann achter de kit legden kunnen swingen als de neten en leggen bij tijd en wijle behoorlijk geile grooves neer, waarbij je niet anders kunt doen dan vingerknippend mee te doen. Dat doet me altijd weer denken aan die prachtige scene van Jiskefet, waarbij Herman Koch en Kees Prins op een krakende doch onweerstaanbaar swingende beboptune in een über coole pose ‘meeknippen’, waarna Michiel Romeyn langzaam het beeld in schuift en al ‘snappend’ sigaretten uitdeelt en in de flow van vuur voorziet. Altsaxofonist Maarten Hogenhuis laat zich wederom kennen als een geweldige rietblazer, die soepel en verfijnd spelend virtuoze en soms complexe notenreeksen uit zijn hoorn blaast. Maar hij kan ook rauw schmieren en honken alsof hij een oude zwarte, door de R&B gepokmazelde tenorist is, die alle honky tonks in de VS heeft doorlopen. Top! Het geluid van Bruut! wordt natuurlijk in grote mate bepaald door het Hammond orgel van Folkert Oosterbeek. Hij laat zijn instrument zuigen en borrelen, grommen en gorgelen en is het moddervette bindmiddel van de band en speelt ondertussen – ogenschijnlijk los uit de pols – spannende solo’s. Oosterbeek behoort beslist tot de voorhoede van het hedendaagse jazzorgelgilde. Bruut! verrichtte vrijdag uitstekend zendingswerk voor de jazz!

foto: The Jig

The Jig

Dat kan ook gezegd worden van het optreden van de Amsterdamse funkboys, die onder de naam The Jig de podia onveilig maken. Minder jazz dan Bruut! weliswaar, maar met drie blazers en een funky ritmesectie werd het beloofde funkfeest in Windkracht 13 volledig waargemaakt. De galerie was bomvol en heet en het publiek gaf zich na een paar nummers al snel gewonnen. Na een half uurtje gaven een aantal dames zich al over en niet veel later stond heel WK 13 te dansen op zijn grondvesten. In de eerste set kwam er al een collectief hoogtepunt – voor de band en het publiek – toen de drie blazers zich al spelend onder het dansende publiek mengden. Met een mooie trompetsolo van Joep van Rhijn werd de spanningsboog heel geraffineerd weer teruggebracht, waarna na de pauze alle hekken van de dam gingen. The Jig is een hecht collectief, zonder echte uitschieters. Zoals het hoort wordt hun funk strak gespeeld met prominente rollen voor drummer Niels van Groningen, bassist Arry Niemantsverdriet en de kleine gitarist Martijn Smit. De bassist gaf af en toe wat lekkere ‘slappy’ solo’s en Smit bleek beslist een groot gitarist te zijn met heerlijk twinkelend funky akkoordjes en prima uitgesponnen solopartijen. Samen gaven zij heerlijk strakke unisono riffs ten beste, die ondersteund door messcherpe blazersintercepties de band ver boven de middelmaat uittilden. En ja, wat klink zo’n blazerssectie met tenorsax, barritonsax en trompet toch lekker vet.

foto: The Jig

The Jig

Het ronkende laag van de barriton van ex-Volkskrant jazzrecensent Koen Schouten knorde lekker in ons middenrif : bronstig, zo u wilt. Slechts eenmaal kreeg deze prachtige toeter een solospot, maar die werd dan ook zeer verdienstelijk benut door Schouten, die het hele geluidsspectrum van zijn instrument bestreek, van het dal met het sonore laag naar het meer knetterende midden tot in splijtende top. Ook bij The Jig vervult de toetsenman een rol als bind- en smeermiddel. Bas Grijmans speelt vooral dienend met enkele stijlvolle solistische bijdragen op zijn Hammond orgel. The Jig speelt vooral eigen composities, die op den duur wel wat eenvormig zijn, maar dat mocht de pret niet drukken. Want deze band speelt gewoon vrolijke muziek, met als hoogste doel: dansen. En dat doel werd bereikt. Nog nooit werd er zo massaal en overtuigend geswingd in Windkracht 13. En gezweten! “Sweat In The Buttcrack” zo zongen zij het feestende publiek olijk toe. En dat deden we………..geen bilnaad bleef droog in deze kortste nacht van het jaar.

Gerard Hoekmeijer

RECENSIE “WINDKRACHT 7”

Zaterdag 26 oktober 2013; Windkracht 13

foto: Windkracht 7Windkracht 7 in Windkracht 13……..tja, grappig. ’t Zal wel toeval zijn dat het binnenkort gaat stormen. Het muziekgezelschap dat onder deze naam speelt bestaat uit zes jonge gasten en één jonge dame. Ze spelen louter eigen werk en hopen hiermee iets te betekenen in een wereld van vluchtige indrukken. Welnu, dat is ze gelukt, wat mij betreft. Sterker nog, het was een muzikale topavond in Windkracht 13. Het was zo’n avond, waarvan je na een paar noten al weet, dat je getuige zal zijn van iets bijzonders. Het begon al direct met de klank waarmee de 4-koppige blazerssectie onze gehoorgangen streelde. De basklarinet! Bespeeld door Tini (Katherine) Thomsen. Wat een sound…….bruin, knorrend……..het klonk zoals op turf gestookte en op eikenhout gefuste

foto: Tini THomsenIerse whiskey smaakt. Later werd ons door bandleider en componist Floris van der Vlucht verteld dat deze muzikante , die ook composities aanlevert, vooral geïnspireerd wordt door theeblaadjes, die op grote Nepalese hoogten groeien. Samen met de hoorn van Morris Kliphuis, de flügelhorn van Robert Scherpenisse en de sopraansax van van der Vlucht was zij verantwoordelijk voor een werkelijk hemels klinkende harmonie van koper en riet.

Met het koper en het riet weerklonk er soms klassieke kamermuziek, maar als de ritmesectie invalt………….Mark Haanstra, die zijn vingers als een ballerina over de ranke hals van zijn Fender jazzbas(gitaar) liet gaan… licht, speels en toch dwingend zoals een bas betaamt. Drummer Jamie Peet speelde pas voor de tweede keer mee als vervanger van de afgehaakte Joost Leibaart. Wat is het een genot om die knaap te zien spelen. Joost werd niet gemist! Jamie Peet is er eentje van de ‘buitencategorie’. Foto: Jamie PeetEen beetje vergelijkbaar met Owen Hart Jr. Maar helemaal puur zichzelf met zijn basale kitje met een minikick and snare. Martijn Vink? Noem me een paar topdrummers, maar onthoud deze naam: Jamie Peet! En dan Reinier Baas: aanstormend gitaartalent, wat heet! Zo waren we getuige van een waar ‘powertrio’, waar de toenmalige Creams en aanverwanten nog een puntje aan hadden kunnen zuigen. En dan niet qua geluidsvolume, maar puur als energiebron van spannende en funky grooves.

Windkracht 7 omschrijft zijn muziek als filmisch en daarmee slaat hij de plank niet mis. Het zijn mooie thema’s , die zich snel laten koesteren. Maar in elk stuk ontwikkelt zich een spannende zoektocht naar de ontlading. Soms zweren basklarinet, hoorn en basgitaar samen in een complot tegen de rest, dan weer haken zij loyaal aan bij de andere blazers. Voor het eerst in mijn leven hoorde ik geweldige solo’s op de hoorn. Wat een prachtig breed geluid en wat een power van Morris Kliphuis. Tini Thomsen deed daar niet voor onder op die lange houten pijp met zijn metalen krullen en kleppen: zo’n basklarinet gromt als een eikenboom, die gerooid dreigt te worden en knispert als……inderdaad Nepalese theeblaadjes. Ook Scherpenisse en van der Vlucht deden de nodige solistische duiten in de zak, de eerste zowel op flügelhorn en trompet, de laatste maakte vooral ook indruk met een prachtig vloeiende , lyrische impressie op de altsaxofoon. Verbluffend waren de solo’s van Reinier Baas. Zo jong nog en dan al zo overtuigend je verhaal vertellen!foto: Windkracht 7

Windkracht 7 bestaat uit louter topinstrumentalisten, dat moge duidelijk zijn, maar het is vooral de som der delen die dit ook een topformatie laat zijn. Ze gaan komende week de studio in voor de opname van hun eerste album en als ze zo spelen als gisteren in Windkracht 13, kan het niet anders dan een geweldige plaat zijn. De songs zijn behoorlijk foto: Reinier Baastoegankelijk, knap gearrangeerd en soms complex geconstrueerd. Maar een welwillend oor kan er van alles in ontdekken: ik hoorde Soft Machine, surfdeuntjes, Kurt Weil geschmier, Chicago Transit Autority(!) en ik hoorde iemand zelfs Nirvana noemen………. Ik had het net over een ‘power trio’, maar destijds – eind jaren zestig – kwam ook het begrip ‘supergroep’ in zwang. Welnu, ook nu anno domini 2013 bestaan er nog supergroepen. Windkracht 13 is er een! De kleine vijftig bezoekers in Windkracht 13 waren daar getuige van……inderdaad, the happy few….

Gerard Hoekmeijer

Foto’s: Fred Geldermans

zaterdag 28 september: The Jig

Zaterdag 28 september gaan we los met de zevenkoppige Amsterdamse funkband, die onder de naam “The Jig” stad en land onveilig maken met hun hartverwarmende ‘gut-grinding, knee-bending, filthy funk ’.

foto: The Jig

Denk aan Bootsy Collins, Lettuce, James Brown, Average White Band of the Meters. De kenners weten dan genoeg. De heren funkateers produceerden reeds twee albums: de in New York opgenomen CD met de veelzeggende titel “Brooklyn Blowout” en de onlangs in de vermaarde A’damse “Studio 150” gemixte CD “Aargh”.

Foto: The Jig

The Jig

Op deze plaat speelt de vermaarde Defunkt muzikant Joseph Bowie mee. Metronomisch strakke grooves en een messcherpe blazerssectie inclusief het bronstige geknor van baritonsaxofonist Koen Schouten zullen het Helderse publiek doen zweten: ‘sweat in the buttcrack!’ Wij raden Els en Leo Ellen aan om nu al een vergunning voor de verbouwing van WK 13 aan te vragen!

The Jig: zaterdag 28 september 2013 | Windkracht 13 | zaal open: 20.30u | aanvang: 21.30u | entree: €10,-