“RUMBLE IN THE JUNGLE” met ‘KOFFIE’

Rumble In The Jungle met “Koffie”; zaterdag 26 maart 2016; Windkracht 13; aanvang: 21:30 uur; zaal open: 20:30 uur; entree: € 10; <23jr: € 5,-

Rumble In The Jungle in Windkracht 13? Jazeker! Zonder kustpalmen, cocosnoten of uppercuts! Maar wel met Koffie. Jazzgenootschap Nieuw & Diep presenteert deze groep met trots aan het Helderse publiek op zaterdag 26 maart aanstaande.

12792131_1146118015401329_250372992653937572_o

Koffie is een groep jonge gasten uit Amsterdam en omstreken, die zich gespecialiseerd hebben in het maken van funky afrobeat. Koffie bestaat uit 6 tot 8 muzikanten, die in de voetsporen treden van de legendarische koning van de afrobeat, Fela Kuti en deze stijl op de enige juiste manier op de planken brengen: opzwepend! De band mengt de bezwerende afrobeat ook nog eens brutaal met volvette 70ties funk, zodat het schier onmogelijk wordt om stil te blijven zitten: deze avond is dus niet geschikt voor ‘Houten Klazen’. Koffie stond in hun korte bestaan al op veel (festival)podia in binnen- en buitenland, met als hoogtepunt het gerenommeerde North Sea Jazz Festival en hebben al 3 CD’s met eigen werk uitgebracht. Koffie staat garant voor muzikale passie en ongeremd plezier. Met Koffie ben je verzekerd van ‘rumble in the jungle’!

koffie 2

KOFFIE is:

Itai Weissman – Tenorsax (Winnaar Keep an Eye Jazz award 2009, Itai Weismann Quartet

Floris van de Vlugt – Altsax (Young VIP tour 2014 met Windkracht 7)Daniël Schotsborg – Bas

Valentijn Bannier – Gitaar (Cirque Valentin, Zuco 103)

Abe van der Woude – Drums (Gallowstreet)

Niels Broos – Keys (Kyteman Orchestra, James Zoo)

Steven Brezet – Percussie (Snarky Puppy)

Vernon Chatlein – Percussie (Kuenta i Tambu)

Rumble In The Jungle met “Koffie”; zaterdag 26 maart 2016; Windkracht 13; aanvang: 21:30 uur; zaal open: 20:30 uur; entree: € 10; <23jr: € 5,-

Afrotronic (Official video)

Recensie Bruut! & The Jig

Bruut! vrijdagavond 20 juni 2014; rockcafé De Engel

The Jig; zaterdagavond 21 juni 2014; Windkracht 13

foto: The Jig

The Jig

Zal het Helderse jazzweekend – aflevering 2014 – te boek komen te staan als een keerpunt? Zou er toch weer meer behoefte aan kwaliteit en echte jazz ontstaan? Deze wellicht wat al te pretentieuze vragen worden mij ingegeven door het heugelijke feit, dat in café De Engel in de Koningstraat, toch vooral bekend van rockmuziek van de hardste soort, afgelopen vrijdag het jazzkwartet Bruut! aantrad. Deze jeugdige en onversaagde jazzcats kweten zich vrolijk zwetend van hun missionaire taak in een lekker druk etablissement, dat slechts op het ontbreken van de klassieke sigarettenrookgordijnen na, een perfecte bruine jazzkroeg in de roemruchte jaren vijftig had kunnen zijn.

foto: The Jig

The Jig

Het overwegend jeugdige publiek genoot zeer van hun verrichtingen en al spelende ontstond er een fijne sfeer en interactie tussen hen en de musici. Bruut! trad al eerder aan in Den Helder in 2012, onder auspiciën van jazzgenootschap Nieuw & Diep in Windkracht 13 en had onder de liefhebbers al een heel goede indruk achtergelaten. Thomas Rolff op de contrabas en Felix Schlarmann achter de kit legden kunnen swingen als de neten en leggen bij tijd en wijle behoorlijk geile grooves neer, waarbij je niet anders kunt doen dan vingerknippend mee te doen. Dat doet me altijd weer denken aan die prachtige scene van Jiskefet, waarbij Herman Koch en Kees Prins op een krakende doch onweerstaanbaar swingende beboptune in een über coole pose ‘meeknippen’, waarna Michiel Romeyn langzaam het beeld in schuift en al ‘snappend’ sigaretten uitdeelt en in de flow van vuur voorziet. Altsaxofonist Maarten Hogenhuis laat zich wederom kennen als een geweldige rietblazer, die soepel en verfijnd spelend virtuoze en soms complexe notenreeksen uit zijn hoorn blaast. Maar hij kan ook rauw schmieren en honken alsof hij een oude zwarte, door de R&B gepokmazelde tenorist is, die alle honky tonks in de VS heeft doorlopen. Top! Het geluid van Bruut! wordt natuurlijk in grote mate bepaald door het Hammond orgel van Folkert Oosterbeek. Hij laat zijn instrument zuigen en borrelen, grommen en gorgelen en is het moddervette bindmiddel van de band en speelt ondertussen – ogenschijnlijk los uit de pols – spannende solo’s. Oosterbeek behoort beslist tot de voorhoede van het hedendaagse jazzorgelgilde. Bruut! verrichtte vrijdag uitstekend zendingswerk voor de jazz!

foto: The Jig

The Jig

Dat kan ook gezegd worden van het optreden van de Amsterdamse funkboys, die onder de naam The Jig de podia onveilig maken. Minder jazz dan Bruut! weliswaar, maar met drie blazers en een funky ritmesectie werd het beloofde funkfeest in Windkracht 13 volledig waargemaakt. De galerie was bomvol en heet en het publiek gaf zich na een paar nummers al snel gewonnen. Na een half uurtje gaven een aantal dames zich al over en niet veel later stond heel WK 13 te dansen op zijn grondvesten. In de eerste set kwam er al een collectief hoogtepunt – voor de band en het publiek – toen de drie blazers zich al spelend onder het dansende publiek mengden. Met een mooie trompetsolo van Joep van Rhijn werd de spanningsboog heel geraffineerd weer teruggebracht, waarna na de pauze alle hekken van de dam gingen. The Jig is een hecht collectief, zonder echte uitschieters. Zoals het hoort wordt hun funk strak gespeeld met prominente rollen voor drummer Niels van Groningen, bassist Arry Niemantsverdriet en de kleine gitarist Martijn Smit. De bassist gaf af en toe wat lekkere ‘slappy’ solo’s en Smit bleek beslist een groot gitarist te zijn met heerlijk twinkelend funky akkoordjes en prima uitgesponnen solopartijen. Samen gaven zij heerlijk strakke unisono riffs ten beste, die ondersteund door messcherpe blazersintercepties de band ver boven de middelmaat uittilden. En ja, wat klink zo’n blazerssectie met tenorsax, barritonsax en trompet toch lekker vet.

foto: The Jig

The Jig

Het ronkende laag van de barriton van ex-Volkskrant jazzrecensent Koen Schouten knorde lekker in ons middenrif : bronstig, zo u wilt. Slechts eenmaal kreeg deze prachtige toeter een solospot, maar die werd dan ook zeer verdienstelijk benut door Schouten, die het hele geluidsspectrum van zijn instrument bestreek, van het dal met het sonore laag naar het meer knetterende midden tot in splijtende top. Ook bij The Jig vervult de toetsenman een rol als bind- en smeermiddel. Bas Grijmans speelt vooral dienend met enkele stijlvolle solistische bijdragen op zijn Hammond orgel. The Jig speelt vooral eigen composities, die op den duur wel wat eenvormig zijn, maar dat mocht de pret niet drukken. Want deze band speelt gewoon vrolijke muziek, met als hoogste doel: dansen. En dat doel werd bereikt. Nog nooit werd er zo massaal en overtuigend geswingd in Windkracht 13. En gezweten! “Sweat In The Buttcrack” zo zongen zij het feestende publiek olijk toe. En dat deden we………..geen bilnaad bleef droog in deze kortste nacht van het jaar.

Gerard Hoekmeijer

RECENSIE “PURE!SOUL!POWER!!”

zaterdag 23 november 2013; Studio 62

foto: Pure!Soul!Power!!

Pure!Soul!Power!!

Soms bruist Den Helder. Zeker op deze zaterdagavond in november. Studio 62 is in de ban van de funk met op het podium een enthousiast collectief van 14 jonge muzikanten, die onder de treffende naam “Pure!Soul!Power!!” hun versie 2.0 geven van wat Sly Stone en zijn familie ooit in de jaren zestig zijn begonnen.

De opening was mooi met een lang synthesizerintro, als inleiding voor een eredienst voor de funk, maar dan wel in space. Eén voor één beklommen de voorgangers het podium – in de juiste volgorde ook: eerst de drummer. Alles op de één. Daarna de bassist en weer even later de beide gitaristen en zie: da groove is geboren! Vanaf dat moment behoefde

foto: Pure!Soul!Power!!

Pure!Soul!Power!!

de verzamelde schare Helderse funkateers geen aanmoediging meer om de heupen los te gooien en was Studio 62 “Funkenstein”. Toen de hele band tenslotte het podium had betreden, was het daar zo vol, dat uw recensent even bang was voor instortingsgevaar. ‘Er staan er meer op het podium dan in de zaal’ meesmuilde iemand in mijn oor. En ja,zo leek het wel een beetje, want de opkomst was met ruim 100 bezoekers aan de lage kant. Dat zal zeker ook het gevolg zijn geweest van een concurrerend optreden van Hans Dulfer in Hotel Den Helder. Jammer, maar helaas niet altijd te voorkomen. Ach, het heeft ook zijn voordelen. Er valt op deze zaterdag iets te kiezen in een toch al ruim aanbod van livemuziek dat de stad op zaterdagen biedt. Welke (provincie)stad heeft dat? Pure!Soul!Power!! verdient echter een veel groter publiek, daar waren alle aanwezigen het over eens. Want deze band heeft een flink aantal sterke punten, dat een doorbraak naar het grote publiek rechtvaardigt. Allereerst het enthousiasme, het plezier en de gedrevenheid. Zoveel passie zie je zelden op het podium. Alleen al het aanschouwen van drummer Jody van Ooien, die zich als een speels roofdier gretig stort op zijn kit en de turbostrakke groove aanjaagt,  bezorgt de grootste chagrijn nog een zonnig moment. Maar dat geldt voor alle leden van

foto: Pure!Soul!Power!!

Pure!Soul!Power!!

dit funkcollectief. De beide voorzangers – Alex Siegers en Maike Dubelaar zijn het stralende middelpunt van een dynamische podium choreografie, waarbij de beide MC’s als duveltjes uit doosjes van links naar rechts het podium over stuiteren compleet met afsprongen van de monitorboxen. Het geluid is massief en toch redelijk transparant, uiteraard met de metronomisch geplaatste snareklappen vóór in de mix. Soms verdrinken de vocalen wat in het totaalgeluid en zijn de backing vocals – ‘twelve foot behind’ – van Eva van Pelt en Merel Donders haast niet te horen. Dat is wellicht de prijs van ‘het alles op de één principe’.

foto: Pure!Soul!Power!!

Pure!Soul!Power!!

De band geeft het publiek nauwelijks de kans om op adem te komen of te applaudisseren, want de show gaat aan één stuk door. Als deze funktrein op stoom is, komt hij niet graag tot stilstand. Gelukkig werd de pauze door DJ Mr. Rigter vakkundig funky ingevuld. Na de pauze weet de band  weer knap snel in het juiste funkspoor te komen. Een ander sterk punt zijn de eigen songs, veelal van de hand van de sympathieke en gedreven frontman Alex Siegers. Deze passen uitstekend in de sfeer van de al eerder genoemde Sly Stone.

foto: Pure!Soul!Power!!

Pure!Soul!Power!!

Denk aan het optreden van zijn Family Stone tijdens het legendarische “Love & Peace” festival van “Woodstock”. Dat weet deze band goed naar zijn hand te zetten: op een bed van strakke grooves wisselen de vocalisten en rappers elkaar vlot af en vullen elkaar aan. Iedereen komt aan de beurt voor het voetlicht en maakt weer plaats voor een ander in een heerlijk organisch spel, waarin de driekoppige blazerssectie onder aanvoering van JOC-trombonist Bert Boeren fijne koperaccenten neerlegt. Er is weinig ruimte voor instrumentale solo’s, maar aan het eind van de tweede set komen ook de blazers en het koortje naar voren om zich één voor één in de spotlights te presenteren.  Het publiek gaat helemaal mee in deze glorieuze eredienst van Soul en Funk en de band komt graag terug voor een lange toegift om na bijna twee en een half uur ‘high energy’ voldaan de kleedkamer op te zoeken.

Gerard Hoekmeijer

Foto’s met dank aan B. Aggenbach

Zaterdag 23 november: PURE!SOUL!POWER!!

Hopelijk is het zweet van het concert van “The Jig” op tijd opgedroogd, want op zaterdag 23 november moet Den Helder er echt aan geloven: Funk, inderdaad met een hoofdletter – wat zegt u – een chocolade Telegraafletter ‘F’.

foto: Pure!Soul!Power!!

Pure!Soul!Power!!

De scouts van N&D zagen deze band op het North Sea Soul Festival in fort Kijkduin…….en waren verkocht! “Pure!Soul!Power!!” is een 13 tot 16 koppig collectief, mede geïnspireerd door ”Kyteman”. Pure!Soul!Power!! wordt aangevoerd door de charismatische zanger en songwriter Alex Siegers, die samen met de al even getalenteerde zangeres Maike Dubelaar de krachtige en soulvolle vocalen voor zijn rekening neemt. Zij worden perfect afgewisseld en aangevuld door een rap en vloeiend MC duo, “Master Sureal” en “King Jule”. Dan is er nog een dameskoortje en een blazerssectie…………

foto: Pure!Soul!Power!!

Pure!Soul!Power!!

Maar allerbelangrijkst is de moddervette groove, veelal in mid-tempo, strak als een Zwitsers uurwerk. Bassen als heipalen waar je tegen aan kan leunen. Ook als je niet van dansen houdt, is het onmogelijk om deze vibes te negeren. Pure!Soul!Power!! zijn ware apostelen van de kerk van George Clinton, The Godfather, Sly Stone en Prince. Atheïsten en andere ongelovigen wordt aangeraden niet te komen, want het risico te worden bekeerd tot de FUNK is levensgroot!

Pure!Soul!Power!!: zaterdag 23 november 2013 | Studio 62 | DJ Mr. Rigter: 20.30u | aanvang 21.30u | entree: €10,-

zaterdag 28 september: The Jig

Zaterdag 28 september gaan we los met de zevenkoppige Amsterdamse funkband, die onder de naam “The Jig” stad en land onveilig maken met hun hartverwarmende ‘gut-grinding, knee-bending, filthy funk ’.

foto: The Jig

Denk aan Bootsy Collins, Lettuce, James Brown, Average White Band of the Meters. De kenners weten dan genoeg. De heren funkateers produceerden reeds twee albums: de in New York opgenomen CD met de veelzeggende titel “Brooklyn Blowout” en de onlangs in de vermaarde A’damse “Studio 150” gemixte CD “Aargh”.

Foto: The Jig

The Jig

Op deze plaat speelt de vermaarde Defunkt muzikant Joseph Bowie mee. Metronomisch strakke grooves en een messcherpe blazerssectie inclusief het bronstige geknor van baritonsaxofonist Koen Schouten zullen het Helderse publiek doen zweten: ‘sweat in the buttcrack!’ Wij raden Els en Leo Ellen aan om nu al een vergunning voor de verbouwing van WK 13 aan te vragen!

The Jig: zaterdag 28 september 2013 | Windkracht 13 | zaal open: 20.30u | aanvang: 21.30u | entree: €10,-