Recensie Boost!

Zondag 20 september 2020 I Jazz Club Nieuw&Diep

Mostert Hol en Kooger zijn Boost!
Jerôme Hol, Erik Kooger en Rob Mostert zijn Boost!

Het virus is er niet mee overwonnen, maar bij het publiek leek het samenkomen voor een eerste concert in ruim een half jaar, toch een beetje aan te voelen als een eerste stap op weg naar een nieuw begin, zonder vervelende covidiote mores. Op 2 februari jl. hadden de laatste akkoorden weerklonken van Jasper van ’t Hof, toen nog in de KeyKeg zaal. Onder het Coronaregime zijn concerten van N&D alleen mogelijk in de grotere middenzaal – ooit Stadshal en zelfs Kathedraal genoemd. Hier kunnen ruim 100 bezoekers op de vereiste afstand rond tafels worden verspreid en dat is precies groot genoeg voor de verzamelde jazzcats uit Den Helder en ommelanden. Voor velen was dit een weerzien met elkaar en een eerste liveoptreden in lange tijd en er heerste een bijna tastbare hunkering naar meer.

Jazzcafé Nieuw & Diep in Stadshal – Theater de Kampanje Den Helder

Het kakelverse trio Mostert, Hol en Kooger opende een nieuw muzikaal seizoen – een soort wedergeboorte – onder de naam Boost! In het voorafgaande persbericht werd er gerept over een ‘gemeen groovend orgeltrio’, uit de school van de souljazz, maar daar bleek weinig van te kloppen, al groovden de heren bij vlagen zeker behoorlijk gemeen. Organist Rob Mostert lichtte hun ware bedoelingen al in het begin toe: ‘..het is rock uit de jaren zeventig, die ons vooral inspireert, progressive rock, denk aan John Lord en Keith Emmerson….’. Ook werd er nog gerefereerd aan de 50ste sterfdag van gitaarlegende Jimi Hendrix, een grote inspiratiebron voor gitarist Jerôme Hol. Aha, progrock dus! Een sinds de punkexplosie van ‘77 veelal verguisde muziekstijl. Maar het is 2020 en ‘prog’ mag weer, zelfs bij een jazzclub. Het publiek maalde er niet om en ging er nog maar eens goed voor zitten. Al vanaf het eerste stuk was het inderdaad pure ‘prog’ wat de klok sloeg met gitaarriffs en diepe – middenrif beroerende – bassen uit de Moog synthesizer. Gelaagde, aanzwellende akkoorden uit het toch altijd weer imposante ‘koningsorgel’ van Hammond – de B3 – vulden de kathedraal tot in de nok van het schip.

Jerôme Hol trok meteen flink van leer met imposante solopartijen, waarbij vaak het wah-wah pedaal werd ingetrapt. Ach ja, dat klonk weer heerlijk als vanouds. Want uw recensent is natuurlijk stiekem een oude progrocker. En ook van spacerock, want al in het tweede nummer belandden we in een psychedelische trip naar een nog niet ontdekt sterrenstelsel. Pink Floyd? Nee, een compositie van drummer Erik Kooger, die de ruimtevlucht heel knap verluchtte met zijn minimale kitje en een Tibetaans bekkentje. Zijn basedrum was ooit een buiktrommel van een Brabants fanfarekorps, dat ongetwijfeld vele carnavalsfeesten heeft opgefleurd. Het stuk was wel wat teleurstellend, want het leek aanvankelijk een lang sferisch intro te zijn naar een spannende ontknoping, die dus niet kwam. De titel was wel goed gekozen: The Absence Of Presence.  

Alle drie brachten eigen songs in, die heel recent – tijdens de maanden van muzikale corona-onthouding – in de oefenruimte tot stand zijn gekomen. Rob Mostert vertelde ook hoe moeilijk dat nog is bij instrumentale composities: het bedenken van een titel. Zo had hij een stuk geschreven dat als werktitel had: Hester (kom je nog?), dat overigens lekker weg hapte met een fijne groove, virtuoos orgelwerk en gierende gitaarsolo’s van Hol, die Richie Blackmore met gemak naar de kroon stak. Die eerste set was al met al nog aardig gevarieerd met prima blues rock-jams en zowaar een stukje jazz: een gejaagde hardbopper, waarbij Mostert zijn blote voeten over de baspedalen deed flitsen en de hectische solo’s van orgel, gitaar en drums elkaar in razende vaart afwisselden.

Een van de hoogtepunten was het in de tweede set gespeelde One Moment In Time, niet de overbekende jazzstandard, maar een compositie van Jerôme Hol. Na een prachtig gedragen intro waarbij de beide Leslieboxen de Hammond lieten ronken als een opstijgende Boeing 747, ontbolsterde zich een fraai thema, messcherp door gitaar en orgel unisono gespeeld, uiteraard met fraaie solopartijen van Mostert en Hol. Op zo’n moment hoor je vooral Focus voorbijkomen, maar dan zonder gejodel van Thijs van Leer. Een andere compositie van Erik Kooger, Vey Almost Commercial, liet weer een heel andere stijl horen, meer danceachtig, luchtig maar wel met vette moogbassen. Dat gaf een heel aardig resultaat met deze bezetting en houdt beslist een belofte in betreffende de muzikale ontwikkeling van Boost! Want dit trio zit meer in de buurt van bands als Orgelvreten en De Wolff dan van bijvoorbeeld The Preacher Men en Montis Goudsmit Directie. En zo was het een heel gevarieerd optreden van drie klasbakken, die ook heel veel plezier op het podium uitstraalden. Het publiek toonde haar waardering met de roep om meer. De toegift van Boost! was een fraaie Prince-cover, waarvan mij de naam helaas niet te binnen schiet. Heel gepast en heel geraffineerd had Jerôme Hol hierin een passage van Jimi verstopt, 3rd Stone From The Sun (met dank aan blues boy Peter).

Het was een fijn eerste concert, het bier smaakte goed en het was goed toeven in Jazz Club Nieuw & Diep in Theater De Kampanje.

Tekst Gerard Hoekmeijer / Foto’s Fred Geldermans           

Aftrap nieuw seizoen

MET TRIO MOSTERT HOL EN KOOGER OP ZONDAG 20 SEPTEMBER IN JAZZCLUB NIEUW & DIEP I STADSHAL THEATER DE KAMPANJE

Trio Mostert Hol en Kooger
Rob Mostert, Jerôme Hol en Erik Kooger

Het door jazzgenootschap Nieuw & Diep geplande concert van het trio van orgelvreter Rob Mostert, gitaarbeul Jerôme Hol en drumbeest Erik Kooger gaat door!

Het wordt wel weer eens tijd voor een lekker potje onversneden funky en groovy souljazz in deze bizarre tijden. Uiteraard geheel conform de geldende viruscodes, vandaar dat het optreden plaats zal vinden in de hiertoe tot sfeervolle jazzclub ingerichte Stadshal. Helaas mogen we maar 100 liefhebbers toelaten, dus het is verstandig om snel kaarten te kopen.

Rob Mostert is een van de meest gerenommeerde en actieve bespelers van de Hammond B3, het ‘400 pounds’ wegende ‘Beast of joy’, een orgel om u tegen te zeggen. Als jonge jongen aangestoken door jazzorgel-grootmeester Jimmy Smith is Mostert uitgegroeid tot een veelzijdig organist, die zijn instrument beheerst als geen ander en geen muzikale grenzen kent: je hoort bij hem van alles tussen gospel, soul, blues, funk en rock. Hij houdt van zijn orgel, maar geselt het ook als het moet, wat een heerlijk vet en rauw geluid oplevert.

Jerôme Hol is van hetzelfde laken een pak: hij is vooral geïnspireerd door rockgitaristen als Jimi Hendrix en Jimmy Page. In combinatie met de harmonische rijkdom van de jazz heeft hij hieruit een geheel eigen stijl ontwikkeld, al is Jimi nooit ver weg. Zowel Rob Mostert als Jerôme Hol hebben eerder voor N&D opgetreden, waarbij ze grote indruk maakten.

Het trio wordt gecompleteerd door Erik Kooger, de gelouterde drummer uit Rotterdam, die evenals Hol jarenlang met o.a. Hans Dulfer heeft gespeeld. Het optreden vindt plaats op zondagmiddag 20 september a.s. en wordt door medici aangeraden als perfect muzikaal antidotum voor vervelende virussen.

Mostert Hol & Kooger I Zondag 20 september 2020 I Stadshal Theater de Kampanje; Aanvang 15:00 uur I Zaal open 14:30 uur
Kaarten verkrijgbaar bij Theater de Kampanje €15,– I <23jr: €10,–  

Heeft u op de dag van het concert ziekteverschijnselen dan kunt u de kaarten kosteloos annuleren!