RECENSIE “BENJAMIN HERMAN QUARTET”

Zaterdag 15 februari 2014; Windkracht 13

Foto: Benjamin Herman Quartet

Benjamin Herman Quartet
Foto: B. Aggenbach

Benjamin Herman is ongetwijfeld een van de meest succesvolle jazzartiesten van ons land. En waarschijnlijk ook de meest spelende muzikant van zijn generatie. Zijn energie lijkt onuitputtelijk en zijn gretigheid naar nieuwe projecten met steeds weer andere musici en zijn experimenteerdrift met verschillende muziekstijlen lijkt onbegrensd. Toegankelijke

foto: Benjamin Herman Quartet

Benjamin Herman Quartet
foto: B. Aggenbach

dansbare latinjazz? New Cool Collective bespeelt al meer dan twintig jaar met groot succes de grotere podia en is ook op popfestivals een reguliere verschijning. Hij speelde met popartiesten als Paul Weller, maar ook met de Britse pianolegende Stan Tracey, maakte een weerbarstig album onder de naam The Itch met gitarist Anton Goudsmit en slagwerker Han Bennink en betoonde zijn eer aan grootheden als Jaky Byard en Mischa Mengelberg. En dit is nog maar een kleine opsomming! Eerdere bezoeken aan de marinestad hadden bij mij een beetje een (voor)oordeel over hem gevormd van ‘een snelle jongen’, koel en berekenend. Misschien was daar het ‘etiket’ dat hij ooit kreeg van ‘best geklede mannelijke artiest van Nederland’ een beetje debet aan.

foto: Benjamin Herman

Benjamin Herman
Foto: F. Geldermans

Maar op deze winderige zaterdag avond in februari betoonde Herman zich een geanimeerde musicus, die op losse wijze contact zocht met het publiek in Windkracht 13, dat met zo’n tachtig bezoekers lekker gevuld was. Hij beleed als een volgzame leerling zijn bewondering voor zijn inspiratiebronnen, zoals de grote Amerikaanse tenorsaxofonist Ben Webster. Dat siert de mens en de liefhebber Herman, maar deze bescheidenheid was niet echt nodig, want vanaf de eerste maten liet hij horen, wat een geweldige saxofonist hij is. Alle registers van zijn altsax beheerst hij met een altijd heldere en krachtige toon in vloeiende lange notenreeksen, die als verfrissende stromen water langs de trommelvliezen spoelen. Soms warm en omfloerst, dan weer in felle schreeuwen een uitweg zoekend. Het eerste nummer had een fijne medium groove met een repeterend pianomotief, waarop het lekker los en ‘smooth’ soleren was. Hier viel al direct het spel van de in Den Haag residerende jonge Spaanse pianist Miguel Rodriguez op: met een licht touché en schijnbaar achteloos het klavier van de Bechstein vleugel beroerend, schilderde hij mooie klanktaferelen, virtuoos en heel fraai gedoseerd van opbouw.  In de fraaie ballad “Sweet And Lovely” was er subtiel samenspel en interactie van altsax en piano. Maar het was niet alleen de klasse van deze twee raspaarden, die dit concert tot zo’n hoog niveau bracht, maar zeker ook de ritmesectie van Ernst Glerum en Joost Patocka. Glerum bespeelde zijn ‘babybasje’ – een ondermaatse contrabas, waarvan er volgens eigen zeggen slechts twee van zijn in de wereld – zittend en schijnbaar onbewogen gebogen

foto: Benjamin Herman Quartet

Benjamin Herman Quartet
foto: F. Geldermans

over het instrument. Een heerlijk continu stuwend, romig ronkende basloop voortbrengend, waarop de anderen zich konden laven. Zijn solo’s zijn altijd bijzonder eigenzinnig en zijn gebruik van het dynamische bereik van zijn instrument is verbluffend. Opeens zet hij zijn solo voort in een fluisterzachte passage, waarbij het publiek meegetrokken wordt tot het werkelijk muisstil is in de zaal……. om te eindigen in absolute stilstand waarbij hij even guitig de zaal inkijkt, terwijl zijn kompaan Joost Patocka het stokje subtiel overneemt met zijn fluwelen bewerking van cimbalen en trommels om met een geweldige barrage met veel kracht en souplesse te eindigen. Benjamin Herman kijkt dan met het publiek bewonderend toe vanaf de zijlijn. Fantastisch!

Benjamin Herman Quartet

Benjamin Herman Quartet
foto: B. Aggenbach

Niet alleen bewijst hij eer aan zijn grote helden, maar Herman is ook niet te beroerd om opkomend talent te promoten, zoals hij deed door een compositie te spelen van collega altsaxofonist Maarten Hogenhuis  – ‘…kenen jullie die al, van Bruut!…. die moeten jullie echt gaan boeken hoor!…..’ Vanuit de zaal werd geroepen: ‘…die zijn hier al geweest..’ Heel goed. Er werd ook aanstekelijk geswingd met “Samba Zombie”, met werkelijk acrobatische altsaxtoeren en de bossa van “Una Mas” en zijn eigen compositie “Red Nose Distrikt”, dat een heerlijke archetypische bebopswing kent. Dan is de muziek heerlijk licht, opwekkend en met een eenvoudig toegankelijk thema, waarop sprankelend gesoleerd wordt . Daar wordt een mens vrolijk van.  “Summertime”, toch het meest ‘platgespeelde’ lied van Gershwin, kreeg een bijzonder fraaie, ingetogen en compacte uitvoering met een strijkende Glerum, die de zaal wederom stil kreeg met het intro en ook het coda verzorgde. Hoogtepunt was echter “You Must Believe In Spring”, in de bewerking van Bill Evans. Ooit werd deze ‘onzingbare’ compositie vertolkt door Tony Bennett, maar nu kreeg het een adembenemend mooie uitvoering van een geweldig spelend Benjamin Herman Quartet. Heel ‘Coltranesk’ trouwens, met  McCoy Tyner-achtige powerchords op de vleugel, rollende Elvin Jones fills en een hartverscheurende altsolo van Herman. Dit was absoluut top! Het dankbaar enthousiaste publiek smeekte nog om een toegift, een wens waaraan de band maar al te graag voldeed met een lekkere versie van de klassieke blueshit “See See Rider”. Ja, hier lust uw recensent wel pap van!

Gerard Hoekmeijer

Benjamin Herman Quartet

Image

 

foto: poster Benjamin Herman

Benjamin Herman Quartet

zaterdag 15 februari 2014 | Windkracht 13

Benjamin Herman behoeft geen introductie. Hij is met voorsprong de meest spelende jazzmusicus van ons land. De agenda’s van zijn New Cool Collective (& NCC Bigband) en zijn befaamde kwartet zijn al jaren overvol. En dan doet hij nog ‘duizend’ andere muzikale projecten erbij.

foto: Benjamin Herman

Benjamin Herman

Als het over jazz gaat kan je niet om deze man heen. Nieuw & Diep heeft hem nu voor de zesde keer geboekt, na drie keer NCC, één keer met Yuri Honing en Joost Lijbaart en die onvergetelijke avond met zijn kwartet met Carlo de Wijs en Jesse van Ruller. Nu heeft hij foto: Benjamin Herman door Jonathan Herman M– hoe kan het ook anders – weer een topgroep om zich heen verzameld in zijn huidige Quartet: Ernst Glerum op (mini) contrabas, Joost Patocka op drums en Miguel Rodriguez op piano. De klassiek geschoolde Ernst Glerum is een pure improvisator, die langdurig samenspeelde met Han Bennink en Misha Mengelberg, o.m. in het befaamde ICP Orchestra. Hij toerde met Jon Zorn en Don Byron en speelde ook met rietblazers als Lee Konitz en Bud Shank. Drummer Joost Patocka speelde lang bij het Ruud Jacobs Quintet als begeleider van de onlangs overleden Rita Reys en werkte ook samen met Piet Noordijk en de Beets Brothers. De jonge Spaanse pianist Miguel Rodriguez (Madrid) geldt als een internationaal aanstormend talent, die jazz op geheel eigen wijze mengt met pittige flamenco en latin kruiden. Zoals het hoort bij alle muzikale projecten van Benjamin Herman, zijn onze verwachtingen van dit nieuwe kwartet onder zijn naam dan ook hooggespannen.

BENJAMIN HERMAN QUARTET | zaterdag 15 februari 2014 | Windkracht 13 | entree €10,- | <23jr: €5,-