Ben van den Dungen Quartet

Zondag 18 oktober 2020 I Stadshal – De Kampanje I John Coltrane Project

In verband met de aangescherpte regels om het Coronavirus in te dammen vragen wij onze bezoekers om 1,5 meter afstand te houden, een mondkapje te dragen bij binnenkomst, de handen te desinfecteren, een drankje te halen en vervolgens een plek te zoeken.

Ben van den Dungen

Jazzgenootschap Nieuw & Diep presenteert op zondag 18 oktober a.s. een Tribute to John Coltrane door het Ben van den Dungen Quartet in Jazz Club Nieuw & Diep in Theater De Kampanje. Dit is het tweede concert na de coronale lockdown. Met het succesvolle optreden van Boost! op 20 september jl. bleek Jazz Club N&D in Theater De Kampanje geheel coronaproof te zijn. Er is veel ruimte om in een sfeervolle zaal optimaal te genieten van de muziek. 

John Coltrane (1926-1966) wordt alom gezien als een van de allergrootste jazzmusici aller tijden, wiens invloed zelfs steeds groter lijkt te worden. Deze tenor- en sopraansaxofonist geldt als een vernieuwer pur sang, die steeds nieuwe muzikale wegen insloeg. Zo was hij een der eersten die oosterse invloeden integreerde in de moderne jazz, maar hij scoorde ook een hit met zijn magistrale vertolking van My Favourite Things uit de musical (en film) The Sound Of Music. Coltrane bracht als geen ander de spiritualiteit terug in de jazz.

Ben van den Dungen is als weinig andere Nederlandse saxofonisten geknipt voor een doorleefde hommage aan ‘Trane’, zoals deze door zijn fans, waar ook ter wereld, eerbiedig en liefdevol wordt genoemd. Hij speelt professioneel vanaf 1982 en gaf ruim 5000 concerten in zo’n zeventig landen. Hij studeerde in 1988 cum laude af bij het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en studeerde verder in New York, Cuba, Colombia en India. Samen met de uit Den Helder afkomstige trompettist Jarmo Hoogendijk vormde hij vanaf 1983 een illuster duo in de jazz, eerst in de fameuze Latin jazzformatie Nueva Manteca en hun eigen Jarmo Hoogendijk/Ben van den Dungen Quintet, waarmee ze wereldwijd grote successen boekten. Als componist heeft van den Dungen meer dan 80 composities op zijn naam staan en hij speelde met een keur van internationale grootheden.

Het ‘Tribute to John Coltrane’ blijkt een groot succes te zijn en er zijn al meer dan veertig uitvoeringen geboekt, hetgeen tegenwoordig ongekend is in de jazz. Het is een overtuigend bewijs dat er nog steeds een grote behoefte is aan de muziek van ‘Trane’, misschien wel meer dan ooit.

Het Ben van den Dungen Quartet bestaat naast de naamgever op sopraan- en tenorsax uit de Spaanse pianist Miguel Rodriguez en de gelouterde ritmetandem Marius Beets op contrabas en Gijs Dijkhuizen op drums. Ze spelen geïnspireerde vertolkingen van Coltrane klassiekers als Wise One, Mr. Sims, Afro-Blue, Spiritual en een verkorte versie van diens magnum opus A Love Supreme.

Gezien het grote succes elders en het beperkte aantal zitplaatsen in Jazz Club Nieuw & Diep raden wij liefhebbers en belangstellenden aan om snel kaarten te kopen bij de Kampanje.

A Tribute To John Coltrane door het Ben van den Dungen Quartet I Zondag 18 oktober I Aanvang 15.00 uur I Zaal open 14.30 uur I Kaarten € 15 verkrijgbaar bij De Kampanje.

Heeft u op de dag van het concert ziekteverschijnselen dan kunt u de kaarten kosteloos annuleren!

Recensie Boost!

Zondag 20 september 2020 I Jazz Club Nieuw&Diep

Mostert Hol en Kooger zijn Boost!
Jerôme Hol, Erik Kooger en Rob Mostert zijn Boost!

Het virus is er niet mee overwonnen, maar bij het publiek leek het samenkomen voor een eerste concert in ruim een half jaar, toch een beetje aan te voelen als een eerste stap op weg naar een nieuw begin, zonder vervelende covidiote mores. Op 2 februari jl. hadden de laatste akkoorden weerklonken van Jasper van ’t Hof, toen nog in de KeyKeg zaal. Onder het Coronaregime zijn concerten van N&D alleen mogelijk in de grotere middenzaal – ooit Stadshal en zelfs Kathedraal genoemd. Hier kunnen ruim 100 bezoekers op de vereiste afstand rond tafels worden verspreid en dat is precies groot genoeg voor de verzamelde jazzcats uit Den Helder en ommelanden. Voor velen was dit een weerzien met elkaar en een eerste liveoptreden in lange tijd en er heerste een bijna tastbare hunkering naar meer.

Jazzcafé Nieuw & Diep in Stadshal – Theater de Kampanje Den Helder

Het kakelverse trio Mostert, Hol en Kooger opende een nieuw muzikaal seizoen – een soort wedergeboorte – onder de naam Boost! In het voorafgaande persbericht werd er gerept over een ‘gemeen groovend orgeltrio’, uit de school van de souljazz, maar daar bleek weinig van te kloppen, al groovden de heren bij vlagen zeker behoorlijk gemeen. Organist Rob Mostert lichtte hun ware bedoelingen al in het begin toe: ‘..het is rock uit de jaren zeventig, die ons vooral inspireert, progressive rock, denk aan John Lord en Keith Emmerson….’. Ook werd er nog gerefereerd aan de 50ste sterfdag van gitaarlegende Jimi Hendrix, een grote inspiratiebron voor gitarist Jerôme Hol. Aha, progrock dus! Een sinds de punkexplosie van ‘77 veelal verguisde muziekstijl. Maar het is 2020 en ‘prog’ mag weer, zelfs bij een jazzclub. Het publiek maalde er niet om en ging er nog maar eens goed voor zitten. Al vanaf het eerste stuk was het inderdaad pure ‘prog’ wat de klok sloeg met gitaarriffs en diepe – middenrif beroerende – bassen uit de Moog synthesizer. Gelaagde, aanzwellende akkoorden uit het toch altijd weer imposante ‘koningsorgel’ van Hammond – de B3 – vulden de kathedraal tot in de nok van het schip.

Jerôme Hol trok meteen flink van leer met imposante solopartijen, waarbij vaak het wah-wah pedaal werd ingetrapt. Ach ja, dat klonk weer heerlijk als vanouds. Want uw recensent is natuurlijk stiekem een oude progrocker. En ook van spacerock, want al in het tweede nummer belandden we in een psychedelische trip naar een nog niet ontdekt sterrenstelsel. Pink Floyd? Nee, een compositie van drummer Erik Kooger, die de ruimtevlucht heel knap verluchtte met zijn minimale kitje en een Tibetaans bekkentje. Zijn basedrum was ooit een buiktrommel van een Brabants fanfarekorps, dat ongetwijfeld vele carnavalsfeesten heeft opgefleurd. Het stuk was wel wat teleurstellend, want het leek aanvankelijk een lang sferisch intro te zijn naar een spannende ontknoping, die dus niet kwam. De titel was wel goed gekozen: Presence Of Absence

Alle drie brachten eigen songs in, die heel recent – tijdens de maanden van muzikale corona-onthouding – in de oefenruimte tot stand zijn gekomen. Rob Mostert vertelde ook hoe moeilijk dat nog is bij instrumentale composities: het bedenken van een titel. Zo had hij een stuk geschreven dat als werktitel had: Hester (kom je nog?), dat overigens lekker weg hapte met een fijne groove, virtuoos orgelwerk en gierende gitaarsolo’s van Hol, die Richie Blackmore met gemak naar de kroon stak. Die eerste set was al met al nog aardig gevarieerd met prima blues rock-jams en zowaar een stukje jazz: een gejaagde hardbopper, waarbij Mostert zijn blote voeten over de baspedalen deed flitsen en de hectische solo’s van orgel, gitaar en drums elkaar in razende vaart afwisselden.

Een van de hoogtepunten was het in de tweede set gespeelde One Moment In Time, niet de overbekende jazzstandard, maar een compositie van Jerôme Hol. Na een prachtig gedragen intro waarbij de beide Leslieboxen de Hammond lieten ronken als een opstijgende Boeing 747, ontbolsterde zich een fraai thema, messcherp door gitaar en orgel unisono gespeeld, uiteraard met fraaie solopartijen van Mostert en Hol. Op zo’n moment hoor je vooral Focus voorbijkomen, maar dan zonder gejodel van Thijs van Leer. Een andere compositie van Erik Kooger, Very Almost Commercial, liet weer een heel andere stijl horen, meer danceachtig, luchtig maar wel met vette moogbassen. Dat gaf een heel aardig resultaat met deze bezetting en houdt beslist een belofte in betreffende de muzikale ontwikkeling van Boost! Want dit trio zit meer in de buurt van bands als Orgelvreten en De Wolff dan van bijvoorbeeld The Preacher Men en Montis Goudsmit Directie. En zo was het een heel gevarieerd optreden van drie klasbakken, die ook heel veel plezier op het podium uitstraalden. Het publiek toonde haar waardering met de roep om meer. De toegift van Boost! was een fraaie Prince-cover Sometimes it snows in apri. Heel gepast en heel geraffineerd had Jerôme Hol hierin een passage van Jimi verstopt, 3rd Stone From The Sun (met dank aan bluesboy Peter).

Het was een fijn eerste concert, het bier smaakte goed en het was goed toeven in Jazz Club Nieuw & Diep in Theater De Kampanje.

Tekst Gerard Hoekmeijer / Foto’s Fred Geldermans